Wat als vrouwen gevoel voor humor zouden hebben?

© Johan Jacobs

Een fragment uit het interview met de 'Wat Als?'-actrices

Om te beginnen lieten ze - kwestie van hun 'M!LF'-gehalte in te tomen - zeven vrouwen een selectie maken uit sketches die bij Shelter bedacht waren.

"'Moppen over maandstonden of anorexia: daar kunnen wij dus keihard mee lachen'"

Ruth Beeckmans «Er waren sketches waar ze bij Shelter dubbel mee lagen, terwijl wij dachten: 'Huh?' En andersom: wij konden heel hard lachen met moppen over maandstonden of anorexia, en dat vonden die mannen echt not done. Daar ben ik heel hard van geschrokken, dat onze humor eigenlijk grover was dan de hunne.

»We hebben ooit een sketch aangebracht met een moeder die ambetant wordt van haar jengelende baby, hem over de muur zwiert en tegen haar gechoqueerde vriendinnen zegt: 'Ah, maar de buren hebben genen hond zenne!' Dat vonden die mannen dan weer heel moeilijk. Omdat het over een kind ging, denk ik.»

Charlotte Vandermeersch «Over een moeder en een kind, denk ik. Dat is voor mannen vaak toch bijna iets heiligs.»

HUMO En de sketches die voor jullie echt niet konden? Was dat omdat ze te plat waren?

Ruth «Nu, ik ben zo'n soort vrouw die daar wél van houdt. Mijn grappen zijn meestal ook al vulgairder en fouter dan die van andere vrouwen. Het ding is natuurlijk dat die platvloersheid soms keigoed werkt. Als wij iets afkeurden, was het meestal eerder een kwestie van te flauw.»

Charlotte «Ik voel toch vaak wel dat een grap door mannen is bedacht. Zoals die in 'Wat als je spreekwoorden letterlijk zou nemen?', met die man die aan tafel zit met zijn minnares die zwanger is en het kind wil houden en dan gebakken peren krijgt opgediend. Ik vind het geestig, hoor, maar dat hij alleen met die gebakken peren zit is toch wel een erg mannelijke gedachte.»

Sara De Bosschere «Ik weet het niet, hoor. We moeten toch uitkijken dat we mensen niet opnieuw de stereotypen gaan opdringen waar we net vanaf zijn. Volgens mij zitten er evenveel gelijkenissen als verschillen in. Is humor niet juist iets waar mannen en vrouwen elkaar in kunnen vinden?

»Gaat humor niet altijd over onzekerheid, over even niet weten waar je staat en daar dan maar mee lachen? De lach bevrijdt iedereen: jij voelt je niet meer verloren, en de anderen voelen zich niet meer ongemakkelijk. Iedereen weer samen.»

Charlotte «Humor is toch niet het allereerste wat een vrouw op tafel legt als middel om communicatie hanteerbaar te maken.»

Sara «Maar je hebt zovéél soorten humor: sarcasme, cynisme, samen lachen, uitlachen. Het is veel complexer.»

Ruth «Laat het los, Sara. Laat het los (lacht).»

HUMO Humor is ook een kracht, een manier om de overhand te krijgen.

Ruth «Ja, dat denk ik ook.»

Charlotte «Ja. Als iemand in een groep alle aandacht opeist met een mop, veel te lang wacht met de pointe, vervolgens heel hard lacht om zijn eigen grap en iedereen dwingt om mee te lachen, dan denk ik altijd: 'Ik zou dat niet snel durven, zoveel ruimte nemen.'

»Dat er zo weinig vrouwelijke stand-upcomedians zijn, is volgens mij ook omdat op tafel springen en mensen omverblazen met humor toch meer in de mannelijke dan in de vrouwelijke aard zit. Ik denk dat jongens daar al van jongsaf meer in gestimuleerd worden dan meisjes.

»k heb het vroeger ook wel geprobeerd, moppen vertellen zoals mijn drie broers thuis, maar ik merkte toch dat het iets van jongetjes is: met je gevatheid op mensen indruk maken.»

Ruth «Mannen zijn gewoon luider, waardoor je als vrouw sneller gaat denken: ''t Is goed, jongen, ik zal wel met je moppen lachen.' Terwijl je stiekem denkt: 'Ik had dat beter gekund.'

» Humor is wel een manier om je geliefd te maken, ook bij het andere geslacht. Maar dan ben je meestal wel De Beste Vriendin, en meer niet (lacht).»

Het volledige interview leest u op dinsdag 26 april in Humo 3686/17.

Bekijk enkele fragmenten: