3000 x 'Thuis': Pol Goossen of de herwaardering van de Frank

Weldra is 'Thuis', zijn werkkring sinds 1995, aan de drieduizendste aflevering toe. Van meet af aan leende hij zich in deze soap tot de rol van Frank Bomans, die nooit zonder zonde is, en die ik dan ook goed zou kunnen verdragen aan deze of gene tapkast, zij het nu ook weer niet voltijds.

"'Het is een dijk van een rol: dat mag ik nu toch wel zeggen'"

Enkele quotes

• HUMO Ik zou niet weten waarom. We hadden het daarnet over 'voeling met de wereld die ons nu aangereikt wordt' Heb je de indruk dat je vroeger meer in harmonie met de wereld leefde?

  Goossen «Als tiener stoorde de wereld me niet, ik dacht er ook niet over na. Met het ouder worden ben ik me steeds meer gaan ergeren. Al het overbodige lawaai begon me op te vallen, en al die lawaaierige mensen. Lawaai lijkt de norm, en herrie 'hoort er nu eenmaal bij'. En als je daar iets over zegt, dan word je als wereldvreemd weggezet, of ben je een zaag.»

• HUMO Je bent nogal op jezelf - je trekt je heel graag terug, en hier, in dit huisje, ben je vaak dagenlang alleen. Daar zul je wel een reden voor hebben.

  Goossen «In mijn vrije tijd ben ik eigenlijk voortdurend op zoek naar rustige plekken en stilte. Maar dan niet omdat ik vermoeid zou zijn, want acteerwerk is niet echt vermoeiend, zelfs niet als je in een soap speelt, met alle productiedwang van dien. Ik wil rust in mijn hoofd, en op stille plekken kan ik mijn ergernissen beter kanaliseren. Ik kan ze er beter de baas.

  »Ik heb maar één verslaving: kranten lezen. Ik wil ervan af, maar dat lukt me voorlopig niet, ook al lig ik 's nachts soms wakker van wat ik gelezen heb. Vooral als het om pietluttige, kleinburgerlijke zaakjes gaat, en om mensen die - in tegenstelling tot geestelijken die zich aan kinderen vergrijpen - geen massale verontwaardiging hoeven te vrezen.»

• HUMO De kans lijkt me groot dat je vooral herinnerd zult worden om de rol van Frank Bomans.

  Goossen «En daar heb ik vrede mee. Het is een dijk van een rol: dat mag ik toch wel zeggen, hè? Frank Bomans maakt allerlei interessante fases door waarbij ik kan denken: nu ben ik op mijn best. Zijn problemen met homoseksualiteit nu vind ik een buitenkans, en toen hij destijds aan de zwerf was in de Marollen, vond ik het ook heerlijk. Ook als mens, want aangezien we tussen echte zwervers en arme mensen opnamen, heb ik interessante lessen in nederigheid gekregen. Ik was verdomd blij dat ik 's avonds in een echt bed kon gaan slapen.»

• HUMO Onlangs zei je in een televisie-interview dat je veel aan Frank Bomans te danken had, maar dat hij nog steeds je vriend niet is.

  Goossen «Mensen als Frank Bomans zullen nooit mijn vrienden zijn: te lawaaiig, te extrovert, en niet te vergeten: te dom. Maar ik vind het heerlijk om hem te spelen, en al even heerlijk is het om hem na de werkuren achter me te laten. Die rol biedt mij ook de mogelijkheid om Frank Bomansachtigen te parodiëren. Ik probeer aan al zijn replieken iets toe te voegen dat 'm nog méér Frank Bomans maakt dan hij als is.»

• HUMO Misschien is het ook wel aangenaam om even aan 'Thuis' te ontsnappen, en dus ook aan de rol die je in die soap speelt.

  Goossen «Daar heb ik nog altijd mijn theaterwerk voor: de lezing 'Uitgewist' over de ziekte van Alzheimer, en dan treed ik ook op met mijn hond Wap - een programmaatje waarin ik columns voorlees, meestal op benefieten voor dierenasielen of bejaardentehuizen.»

• HUMO Is de drang om te acteren nog even groot als vroeger?

  Goossen «Neen, maar ik wil wel dingen blijven aanreiken en ook wel mijn bevindingen kenbaar maken: acteren is maar één middel om dat te doen. Mocht ik me niet meer kunnen uitdrukken, dan zou ik mijn oude dag als zeer nutteloos ervaren, denk ik.»

THUIS
Eén | alle weekdagen | rond 20.10

Het volledige interview leest u op dinsdag 10 mei in Humo 3688/19