De 7 Hoofdzonden volgens José De Cauwer

© jelle vermeersch

Wéét hoe je een kamwiel in het vet zet, een stuurlint afbindt, een pothelm op je kop drukt. Vóélt wanneer een renner à bloc zit, een knecht het rood opzoekt, een kopman zijn demarrage plant. En gooit dat allemaal in een smakelijk Vlaams dat mooi contrasteert met de barokke woordenvloed van Michel Wuyts.

"'Als ik beter voor mezelf had gezorgd, reed ik nu niet rond in een Kia'"

Dat komt er natuurlijk van als je een leven lang in de koers zit. Als renner, als ploegleider (de Tourzege van Greg LeMond! De wereldtitel van Tom Boonen!), als opleider - en uiteindelijk dus als commentator.

Hij straalt bovendien de geinigheid van een sympathieke grootoom uit - de man die je als kind wat kwajongensstreken leert, en zich daar 's avonds guitig lachend bij je ouders voor excuseert. Je bent al gaan slapen, maar door het open raam hoor je hoe hij - kaasblokje erbij, een tripel van 't vat - je ouders inpakt.

Zou dat beeld kloppen, vraag ik me af op weg naar het interview. De 7 Hoofdzonden, al vermoed ik geen katholiek jongetje in De Cauwer.

José De Cauwer over onkuisheid

De Cauwer «Een wielrenner die bewust doping neemt: dat is een doodzonde. Er is niets vervelender dan hard werken, vroeg opstaan en je helemaal geven, om dan door slapers voorbijgereden te worden.

»Maar: er mag niet overgereageerd worden. Ik merk dat haast niemand in het peloton Contador als een bedrieger ziet. Terecht: er is maar een absoluut minimale hoeveelheid spul in zijn bloed gevonden, en de voorbije jaren waren de controles ontzettend streng. Contador is geen Ricco, beseffen zijn collega's. Die heeft de boel duidelijk wel genaaid, en wordt nu met de nek aangekeken.

»Ik pleit voor veel en strenge controles, maar niet voor een heksenjacht waarbij mensen geslachtofferd worden die in wezen nauwelijks wat misdaan hebben. Mag ik het een beetje overtrokken vinden als een wielrenner om halfzeven gewekt wordt, geprikt wordt voor bloed, en moet plassen terwijl de controleurs er op staan te kijken? En hop, twee dagen later staan ze daar wéér. Want alle wielrenners zijn per definitie bedriegers! Ik vind dat mensonterend. Net zoals het onzinnig is om een renner twee jaar te straffen omdat er iets in zijn bloed gevonden is dat net zo goed uit een babyproductje uit zijn badkamerkast kan komen.

»De whereabouts: nog zoiets. Iedereen loopt tegenwoordig met een don't touch me-mentaliteit rond. De wereld ligt aan onze voeten, we vliegen naar waar we maar willen, onze hele aardbol is een dorp geworden dankzij het internet en de technologie. Maar als je een wielrenner bent, dan valt al die vrijheid weg. Dan moet je netjes in het gareel lopen, altijd perfect op voorhand weten waar je wanneer zal zijn, en daar als een brave bode verslag van doen.

»Ik pleit voor een beetje meer logica, en een beetje minder regelneverij. Je bent geen slecht mens als je eens iets verkeerd doet. Je bent wél een slecht mens als je systematisch de boel belazert. Maar begrijp me niet verkeerd: de georganiseerde maffiatoestanden moeten eruit. De flikkers moeten weg uit de koers.»

HUMO Over naar de seksuele sfeer: een renner die drie weken Tour de France achter de kiezen heeft, en hoogstens op de rustdag een snelle wip heeft meegepikt, die komt toch als een testosteronbom over de meet in Parijs gebold?

De Cauwer «Een deel van het peloton wel, ja. Maar net zo goed heb je de uitgemergelde lijken die zelfs de fut niet meer hebben om aan seks te dénken. Tuurlijk: als je daar iets bij zet, dan is de vonk er weer snel. Maar het wielrennen is anders geworden, serieuzer: tijdens de Tour kan een renner zich geen frivoliteit meer veroorloven. Decadente feestjes worden cash betaald. Plus: professoren mogen dan wel zeggen dat seks niets verandert aan de fysieke prestatie van een renner, ik herinner me toch een verzorger van Greg LeMond die kon zíén aan hem of hij bezoek gekregen had van zijn vrouw - the eye of the tiger was gone dan.

»Op weduwnaarschap spelen - je kent die term uit de duivensport? Vroeger had je echt geheelonthouders, vooral in de periode van de klassiekers: renners die weken of zelfs maanden geen seks hadden. Dat was een vorm van jezelf pesten. Die gasten reden puur op seksuele drive - op al de honger die ze hadden opgespaard.»

HUMO Wat is onkuisheid voor jou?

De Cauwer «Kijk, wat zich met wederzijdse toestemming tussen vier muren afspeelt, daar heeft niemand wat mee te maken. Ik herinner me de veroordeling van de Mechelse sm-rechter: een pure schande vond ik dat.

»(mijmert) Ach, onkuisheid... Als een mens alleen is, dan passeren er weleens rare gedachten. Bij mij ook, hoor. Ik heb soms óók gedachten waarvan ik denk: Cauwer, wat schiet er nu door je kop? Stel je voor dat er op je voorhoofd een display zou staan met wat je écht denkt: 't zou nogal een wereld zijn. Aanschouw de mens, ge kent hem niet. En vroeger bleef alles beperkt tot het eigen hoofd, maar het internet heeft de boel opengegooid. Nu blijkt dat wel heel veel mensen met gekke fantasietjes zitten. Het heeft het voordeel van de duidelijkheid: we zien nu hoe het menselijk beestje in elkaar zit.»

HUMO Mag ik bij wijze van primeur toch even in je hoofd kijken? Eén rare gedachte, José, één!

De Cauwer «Goh, sporadisch mogen we in de Tour in zo'n oud kasteel logeren. Als ik daar na een vermoeiende rit dan binnenkom, gejaagd door de wind, met m'n trolley achter me aan, en ik loop over die uitgesleten vloeren, dan denk ik weleens: 'God, wat is hier in de loop van de geschiedenis allemaal gebeurd? Hier zal ooit toch wel 's iemand verkracht zijn? Misschien is er wel een moord gepleegd? En het kan toch niet anders dan dat nonnen het hier ooit met paters aangelegd hebben? '

»Nu goed: als we in een Ibis slapen heb ik dat niet, hoor.»

Het volledig interview leest u in Humo 3698 van dinsdag 19 juli 2011.