't Is proper: hoe de toiletmaffia in Carestel infiltreerde

Ook Carestel zelf wordt in beschuldiging gesteld: het heeft jarenlang de ogen gesloten voor de wanpraktijken van Kronos - niet alleen in het Gentse, maar in het hele land. Horen, zien en zwijgen: aan de onwelriekende rand van de Belgische snelwegen heerst de toiletmaffia.

In 2006 sprak Humo met Madame Pipi. De reportage met de Belgische wc-madammen maakte veel duidelijk: de dames werkten in een sector die in korte tijd grote veranderingen had ondergaan. Niks was meer zoals vroeger. En ook al verrichtten ze de smerigste klussen met een opmerkelijke joie de vivre, ze konden niet om de vaststelling heen dat het met hun stiel níét de goede kant uitging.

Zo vertelde Gretel, een vrouw van 64 en gediplomeerd germaniste, dat het lange dagen waren die weinig opleverden. En dat steeds meer mensen dat beseften: 'Ze vinden bijna geen mensen die dit werk nog als zelfstandige willen doen. In deze sector wordt er veel in het donkergrijs gewerkt. En ze spelen er met de mensen hun voeten.'

Gretel verwees in het gesprek naar de landelijke controleactie die één jaar daarvoor, in 2005, had plaatsgevonden in 34 wegrestaurants, onder leiding van het parket van Turnhout. Toen waren schrijnende toestanden aan het licht gekomen: er bleken heel wat illegalen en asielzoekers onze toiletten schoon te maken, en ze werden systematisch uitgebuit.

"'Die Moldavische wc-madammen zijn blij met 1 euro per uur: thuis verdienen ze véél minder'"

Lees het volledige artikel in Humo 3701 van dinsdag 9 augustus.