Rooie oortjes: muzikanten over 10 jaar iPod

De voorbije acht maanden heeft een team van hardware- en softwarespecialisten keihard gewerkt aan de ontwikkeling van een revolutionair muziekgadget. P-68, zo luidt de officiële codenaam; Dulcimer, zo noemen de teamleden het ding. Half oktober gaat er een persbericht de deur uit om journalisten vriendelijk uit te nodigen op de presentatie: 'Hint: het is géén Mac.'

"'Geen idee wat er allemaal op staat, maar het is een geweldig ding'"

[...]

Technologiejournalist en senior writer Steven Levy stuurt zijn kat (hij is nog te bang om te vliegen in de nadagen van nine eleven), maar op de dag van de lancering krijgt hij het product - de iPod, heet het ding inmiddels - per koerier thuisbezorgd. Levy is op slag verliefd, en in een telefonisch interview met Steve Jobs vraagt hij hoeveel exemplaren de head honcho van Apple ervan wil verkopen. Jobs antwoordt dat hij liever geen voorspellingen doet, al is hij van één ding zeker: de iPod wordt een nieuw ijkpunt.

Tien jaar later heeft Jobs gelijk gekregen: de iPod, in combinatie met het softwareprogramma iTunes en de bijbehorende onlinewinkel iTunes Store, heeft de manier waarop we muziek kopen, beluisteren en consumeren voorgoed veranderd.

[...]

Zelf krijg ik het iPod-virus pas redelijk laat te pakken: in 2005, lang nadat er in de pers artikels zijn verschenen over die fantastisch uitziende update van de Walkman, de draagbare cassettespeler van Sony die sinds 1979 op de markt was. Vooral het idee dat ik mijn hele muziekcollectie overal mee naartoe zou kunnen nemen, in een doosje zo groot als een pakje sigaretten, blijft nog weken in mijn hoofd rondzingen. Hoe vaak heb ik in de trein tussen Antwerpen en Brussel al niet gedacht: 'Deze lichtinval vraagt om een streepje Boards Of Canada!' of 'Kon ik die druilbui daarbuiten maar vergeten door 'Buddy Holly' van Weezer drie keer na elkaar door de koptelefoon te laten loeien!' Tegelijk lijkt het me ook veel gedoe: eerst mijn cd's in de computer inladen (muziek, in een fucking computer?), dan synchroniseren met mijn iPod, en pas dan kun je ze afspelen. En daarbij: die iPod is nog behoorlijk duur - dik 400 euro voor 5 gigabyte opslagcapaciteit, goed voor 1.000 liedjes. Ik ben sowieso geen early adopter, en ik geef mijn geld liever aan nieuwe cd's dan aan één of ander gadget dat na een paar jaar vast weer hopeloos verouderd zal zijn, redeneer ik. En ik ben niet de enige. Ook Eppo Janssen, muzieksamensteller van 'Duyster' op StuBru en programmator bij Pukkelpop, kijkt de kat uit de boom.

Eppo Janssen «De eerste mens uit mijn directe omgeving die een iPod had, was Lefto (collega-samensteller en hiphopfanaat, red.): die loopt altijd rond met het nieuwste van het nieuwste, spullen waarvan ik nog vaak niet eens wéét dat ze bestaan. Enfin: hij was er nogal enthousiast over, en uiteindelijk heb ik er toch ook maar één gekocht. Ik geloof dat er een goeie 10 gigabyte op kon: in vergelijking met de nieuwe generatie iPods belachelijk weinig, maar destijds was ik daar heel blij mee.»

Tom Van Laere - in uw iPod te vinden onder de A van Admiral Freebee - heeft geen iPod, maar is wel een frequent gebruiker van iTunes.
Tom Van Laere «Dat doe ik vooral om back-ups te maken van mijn cd's. En dat is méér dan nodig: ik verlies ze, of ze gaan kapot, of ik leen ze uit en zie ze nooit meer terug. Enfin, ik moet mezelf niks wijsmaken: vaak raken mijn nieuwe aanwinsten niet tot bij mij thuis maar blijven ze in mijn auto rondslingeren. En je zult altijd zien dat er dan een pitspoes met haar hoge hakken op de cd van Grinderman trapt.

»Ik gebruik iTunes ook professioneel. Vroeger moest ik mijn nieuwe nummers opnemen op cassette, en die bandjes gingen dikwijls verloren. Nu neem ik dat op en steek ik het geluidsbestand meteen in iTunes. Zo kan ik alles heel snel terugvinden.»

[...]

Maar je hoeft niet per se één plaat te beluisteren, of alle songs van één artiest, of je hele collectie door elkaar geklutst; je kunt ook gewoon afspeellijsten aanmaken in iTunes.

Bent Van Looy «Playlists zijn heerlijk. En dankzij die 'On the go'-functie op je iPod hoef je niet in de buurt van een computer en iTunes te zijn om ze te maken. Dat vind ik zéér handig, bijvoorbeeld als we op tournee een instant-soundtrack nodig hebben om ons publiek op te warmen. Dan bricoleer ik ter plekke een playlist, plug mijn iPod in op de PA en druk op play: geweldig, toch?»

[...]

Of de iPod zélf een vol decennium na zijn geboorte nog even springlevend is, valt nog te bezien (die 220 miljoen verkochte exemplaren even buiten beschouwing gelaten). Sinds september vorig jaar zijn er geen nieuwe modellen meer op de markt gekomen: een teken dat Apple het assortiment stilletjes wil laten doodbloeden, zo wordt gefluisterd, om plaats te maken voor een nieuwe reeks iPhone Nano's (de goedkopere versie van de iPhone). De smartphone is per slot het multimediatoestel van de toekomst: telefoon, foto- en videocamera, muziekspeler en internetbrowser in één. Daar kan geen iPod tegen op. Wel?

Lees het volledige artikel in Humo 3705 van dinsdag 6 september 2011.