Een tongkus van de juffrouw en een bank vooruit: liefde tussen leraar en leerling

Slechts weinigen houden er rekening mee dat hun kroost ook met iets anders kan thuiskomen. Met de leerkracht, om maar iets te noemen. Overslaande vonken in het klaslokaal: twee koppels en één verliefde leraar getuigen.

"'Het was onontkoombaar. Niet te stoppen. Een ramp'"

Paul & Sarah

Sarah (29) was ruim zes jaar geleden studente aan een Gentse hogeschool, Paul (59) was één van haar docenten. Zij bewonderde hem, als leraar en als man - platonisch, weliswaar. Tot ze samen op studiereis naar Praag gingen. Intussen zijn ze getrouwd en hebben ze een dochtertje.

Sarah «In de eerste jaren kreeg ik al les van Paul, maar toen was ik hem blijkbaar niet opgevallen.»
Paul «Je staat voor zo'n aula met veertig, vijftig, tot honderd studenten. Er zijn gezichten die je opvallen, maar alleen de extremen - de schreeuwlelijkerds, de bijzonder mooie, de luidste roepers, de vreemdste vogels. Sarah was één van de vele anderen, maar daarom was ze nog geen grijze muis.»

HUMO Sarah, viel jij wel als een blok voor die leraar met zijn wilde grijze haar?

Sarah «Hij was één van mijn twintig docenten, maar ik vond hem meteen... boeiend. Zijn lessen vielen buiten het verplichte curriculum - hij gaf onder meer een keuzevak over film, om op een andere manier naar de sociale werkelijkheid te leren kijken. Maar ik zocht die vakken wel op - voor hem.»

HUMO Het is pas wat geworden tussen jullie op studiereis in Praag. Hoe ging dat?

Paul «Dat moet jij vertellen, Sarah.»
Sarah «De eerste dag was het bijzonder slecht weer, en wij waren daar niet op voorzien - slecht weer in mei, wie houdt daar nu rekening mee? Toen zei Paul: 'Ik ga een jas kopen. Wie gaat mee?' En ik ben meegegaan, als enige. We hebben toen aan de andere kant van de stad een jas gekocht...»
Sarah «Toen we uren te laat toch op de plaats van afspraak kwamen, in een restaurant in het centrum, was de hele bende al weg - op vier meisjes na. Die leverden meteen commentaar dat wij met z'n tweeën pas zo laat terugkwamen.»

HUMO Ik neem aan dat er achter jullie rug nogal wat geroddeld werd.

Paul «O ja. Ik had een jongere collega die strontjaloers was omdat ik een studente had versierd. Er zijn serieuze pogingen ondernomen om mijn job onmogelijk te maken. Maar er is, in strikt juridische zin, nooit iets gebeurd wat in een schoolcontext aanvechtbaar was.
»Nu, die busaffaire had wel veel weerstand opgewekt. De studenten moesten de studiereis schriftelijk evalueren, terwijl we nog óp de bus zaten. De kritiek was vernietigend: ze vonden het moreel onaanvaardbaar dat ik het met een studente had aangelegd.»
Sarah «Mijn goeie vriendinnen konden het niet geloven: 'Allé, Sarah, die man is dértig jaar ouder!' Ze hadden heel veel vragen, maar ik had geen antwoorden: ik was alleen maar passioneel verliefd, en daar kon ik niets aan doen.»
Paul «De vrijage met Sarah was voor mij, op school, een bron van isolement: ik werd veroordeeld door de collega's. Een relatie met een studente is een taboe. Het heeft z'n tijd geduurd, maar men heeft het uiteindelijk wel geaccepteerd.»
Sarah «Omdat het bleef duren, denk ik. Ik was geen scharrel.»

Lees het volledige artikel in Humo 3705 van dinsdag 6 september 2011.