West-Vlaams verbeten Brusselaar Leander Dendoncker

, door (svb)

1200
© Wouter Van Vaerenbergh

Omdat hij voor de buitenwereld uit het niets leek op te duiken, werd Leander Dendoncker dit seizoen al ‘de beste transfer van Anderlecht’ genoemd. Een stevige kop op een stevig lijf, een enorm loopvermogen, een harde trap op doel, een voorliefde voor ééntijdsvoetbal: hij heeft zo veel kwaliteiten dat hij een tijdlang de beste speler in paars-wit tenue was. Marc Wilmots liet zijn naam al vallen en hij kreeg het etiket ‘op termijn niet te houden’. Veel harder moet het niet gaan voor een jonge jongen. Maar Dendoncker – verstandige gast – lijkt gewapend, ook nu het iets minder gaat.

Leander Dendoncker «Zelfs als het goed gaat, blijf ik heel kritisch voor mezelf. Ik kan wel blij zijn als iets lukt – ik ben bij voorbeeld best wel fier op wat ik nu heb bereikt – maar ik ga nooit op mijn lauweren rusten. Het kan altijd beter. Zelfs als de kranten schrijven dat ik heel goed was, vind ik nog altijd dingen die niet oké waren. Als kind had ik dat ook al. Wellicht omdat mijn vader me zo heeft opgevoed. Hij zei me na een wedstrijd altijd wat hij goed vond, maar ook wat hij niet goed vond.»

HUMO Waren ze thuis streng voor je?

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven