Begint 'm al te knijpen: Katinka Polderman (van 'Pi-pa-pijpen')

Enkele quotes

• HUMO Je bent geboren in 1981, leert ons Wikipedia, in het piepkleine Zeeuwse dorpje 's-Heer Abtskerke. Was je al jong met cabaret bezig?

  "'Seks: dat is toch gewoon een ontzettend grappig gegeven?'"

  Polderman «Vanaf mijn veertiende: toen kocht ik een elektrische gitaar, en vanaf dan ben ik Nederlandstalige nummers beginnen te schrijven. Cabaret dus eigenlijk, maar vanwege de elektrische gitaar was ik er zelf van overtuigd dat het punk was. Ik liep er ook behoorlijk punk bij in die tijd: paarse haren, een neusring, een fuchsiaroze broek met doodshoofden en een T-shirt van de deathmetalband Gorefest (lacht).»

• HUMO In 2006 kwam je eerste avondvullende voorstelling, 'Polderman'. Hoe kijk je daar nu op terug?

  Polderman «Ik ben nog altijd heel tevreden over die show. Het was het beste wat ik op dat moment kon maken, denk ik. 't Was ook een soort showcase: 'Kijk eens mensen, dit is wat ik de komende jaren voor jullie ga doen.'»

  HUMO In wezen vormde je toen nog een dubbelact: je hond Busje had een cruciale rol.

  Polderman «Ja, Busje was een hond uit de duizenden. Hoe-ie het deed weet ik niet, maar hij wist altijd precies op welk moment in de show hij uit mijn gitaarkoffer moest opstaan en wegwandelen. Idem dito voor 'Polderman kachelt door', mijn tweede show: daarin werd ik zogenaamd boos op hem, en om één of andere reden snapte hij dat hij dan verwonderd naar de zaal moest kijken, en vervolgens weer naar mij, en dan weer naar de zaal. En daarna zuchtte-ie eens, en legde-ie zijn kop terug in z'n mandje.

  »Maar toen is-ie dus overleden, twee weken voor de tv-uitzending van 'Polderman kachelt door' werd opgenomen. De eerste voorstelling na z'n dood, dat was heel gek. Voor aanvang was ik met tranen in m'n ogen zijn spulletjes op het podium aan het uitstallen: zijn bot, zijn afgekloven tennisbal, zijn racewagen op afstandsbediening. En vervolgens moest ik m'n show opeens helemaal alleen doen: dat was een compleet nieuwe ervaring voor me.»

• HUMO Eén van je nieuwste nummers klinkt nochtans behoorlijk ongenuanceerd: 'Hij wil niet beffen'. Euh, autobiografisch?

  Polderman «Euh... ja, om heel eerlijk te zijn (lacht). De man over wie het gaat - niet mijn huidige geliefde trouwens - heb ik het nummer laten horen toen ik het net had geschreven. 'Katinka,' zei-ie, 'dat ga je toch niet spélen?' Nou ja, dus wel.

  »En voor je het vraagt: ik heb dat nummer níét geschreven omdat ik dacht: 'Pijpen werkte goed, laat ik nou maar eens over beffen zingen.' 't Was gewoon iets waar ik mee zat, zal ik maar zeggen.»

• HUMO Voor ik het vergeet: heb jij vorige maand niet op Pukkelpop gestaan, in de comedytent?

  Polderman «Ja, ik ben één van de weinige mensen die kunnen zeggen dat ze hebben opgetreden op Pukkelpop 2011. Heel raar: toen het onweer uitbrak had ik helemaal niet in de gaten hoe ernstig het was. Wij stonden aan het hoofdpodium naar Skunk Anansie te kijken, en toen het echt héél erg hard begon te regenen zijn we de backstage ingevlucht en in een wc-hokje gaan schuilen. Best gezellig eigenlijk, zo knus met z'n zessen in dat hok. Maar achteraf heb ik een YouTube-filmpje gezien dat was opgenomen op de plek waar ik ongeveer gestaan had, en pas toen merkte ik het gegil en het geroep op - best beangstigend.

  »Het optreden was anders best leuk, hoor, daar in die comedytent. Ik treed sowieso graag op in België.»

Het volledige artikel leest u op dinsdag 20 september in Humo 3707/38.