De zaak-Ronald Janssen: namen noemen met Comité P

© Belga

Dat blijkt uit het rapport van het Comité P waarin Humo inzage kreeg. Van Uffel verklaart aan de onderzoekers van het Comité P dat hij bij Janssen uitkwam op basis van twee veronderstellingen.

Veronderstelling één: dat de gsm van Annick Van Uytsel een laatste signaal verzond naar de zendmast van Halen, betekende volgens Van Uffel dat de dader daar ook moest gezocht worden.

Bovendien ging Van Uffel ervan uit dat de dader iemand was die al genoemd was als dader van seksuele delicten.

Ronald Janssen woonde in de Gemengde Brigadestraat in Halen, op een paar honderd meter van de zendmast - van bij zijn woning kan je de gsm-mast zelfs zien staan. Bovendien wás hij genoemd in een zedenzaak: op 1 december 2005 had zijn echtgenote bij de politie van Herk-de-Stad een klacht ingediend wegens mishandeling en verkrachting.

Uit het rapport valt niet af te leiden waarom Bart Van Uffel zo geïnteresseerd was in Ronald Janssen. Vermoedelijk had hij zijn collega's van de politiezone West-Limburg (Halen, Lummen, Herk-de-Stad) informeel gevraagd wie er de afgelopen jaren in zedendelicten was genoemd.

Ook is niet duidelijk waarom Van Uffel achteraf niet verder op het spoor heeft gewerkt - ondanks de twee informatierapporten (in het jargon: RIR's) die zijn collega Alex Michaux van de politie van Herk-de-Stad naar de speurders van de Leuvense cel stuurde. Daarin wordt Ronald Janssen expliciet genoemd als een verkrachter en nachtbraker en iemand die een band heeft met Leuven - waar de fiets van Annick Van Uytsel een jaar na haar verdwijning is teruggevonden.

In het rapport wordt ook de vraag gesteld of de zogenoemde 'vrouwenkwestie' een rol heeft gespeeld in het slecht gevoerde onderzoek. Bart Van Uffel (alweer hij) had een relatie met een vrouw die voordien een relatie met een andere speurder had gehad. Die liefdesdriehoek zou het speurwerk gehinderd hebben, luidde één verklaring voor de gebrekkige optreden van de Leuvense speurders.

Alle betrokkenen zelf benadrukken in het rapport dat dit 'geen invloed heeft gehad op het werk', al lijdt het geen twijfel dat Van Uffels liefdesrelatie zeker niet bevorderlijk was voor de sfeer.

Mensen die het dossier kennen zeggen: 'Bart Van Uffel was een eenzame wolf. Hij botste met zijn chef Allard - waarmee niet gezegd is dat Allard een teamspeler is.'

Dezelfde bron noemt de manier waarop het onderzoek in Leuven is gevoerd 'negentiende-eeuws'.

In het rapport van het Comité P krijgt vooral André Allard de zwartepiet toegespeeld. Hij liet toe dat topspeurders in Leuven hun eigen gang konden gaan, zonder enige vorm van inmenging of sturing te dulden. Maar ook de hogere echelons in Brussel worden niet gespaard. Hun wordt een gebrek aan leidinggevende rol en controle verweten - en dat in een onderzoek dat miljoenen euro's heeft gekost.

Bart Van Uffel werkt vandaag niet meer op de afdeling moord van de Leuvense federale politie, maar bij de afdeling drugs. Hij wilde zelf geen commentaar geven.

Dinsdag 20 september publiceert Humo een artikel naar aanleiding van de zaak-Ronald Janssen.