© belga
"'De vijand is niet Iran of Noord-Korea. De vijand, dat zijn de rijken die alles voor zichzelf houden'"
Aanvankelijk ging het over enkele honderden manifestanten. Zo nu en dan haalde de politie de pepperspray en de wapenstok boven. Dat veroorzaakte wat deining onder linkse internetactivisten, maar daar bleef het bij. De Amerikaanse media besteedden nauwelijks aandacht aan de bezetting, en als ze het wel deden, was het met een sussende grijns: een stelletje overjarige punks en hippies op een kluitje in New York, het zou zijn tijd wel duren.
Dat veranderde op 1 oktober, toen er een rel uitbrak op Brooklyn Bridge, op een kilometer van het park. De politie arresteerde daar zevenhonderd manifestanten, volgens de officiële uitleg omdat ze niet op het trottoir van de brug wilden blijven en het verkeer hinderden. De manifestanten betwistten dat: volgens hen had de politie hen het wegdek op gedreven. Feit is: de beelden gingen de wereld rond, en nu sprongen de media erbovenop. De vakbonden gingen achter de bezetters staan. Linkse coryfeeën als Michael Moore en rappers als Kanye West en Talib Kweli daagden op in Zuccotti Park.
[...]
Sean Ivans «Schokkend is wel dat de wortels van de Tea Party heel erg lijken op de onze. We hebben hier zelfs al Tea Party-activisten van het eerste uur zien opduiken die achter ons staan. Zij hebben het gevoel dat hun beweging gekaapt is door Fox News (de aartsconservatieve nieuwszender van Rupert Murdoch; red.) en de Republikeinse partij. Hou het in de gaten: ze zullen hetzelfde proberen met ons. De vakbonden en de Democraten scharen zich nu volop achter ons: ik heb er niks op tegen dat men ons goedkeurend toeknikt, maar ik wil niet voor de kar gespannen worden van organisaties die de boel per definitie polariseren. Gelukkig kunnen we dankzij nieuwe technologieën als Twitter en Facebook communiceren op een manier die Democraten en Republikeinen overstijgt.»
[...]
HUMO Maar uiteindelijk kan je toch niet buiten de politiek? Als jullie willen dat Wall Street-bankiers meer belastingen gaan betalen, dan zullen daar wetten voor goedgekeurd moeten worden.
Ivans «Kijk, wij zijn hier namens de 99 procent Amerikanen die zijn getroffen door de crisis. Die wetten waar jij het over hebt, zullen er pas komen wanneer die 99 procent gaat beseffen dat ze ook echt met 99 procent zijn. Laten we even realistisch zijn: op dit moment staan ongeveer vijf procent van de Amerikanen echt achter ons. Maar wanneer mensen gaan inzien dat ze de overweldigende meerderheid zijn, dan zullen er dingen in beweging komen die niemand meer kan tegenhouden.»
Blijft de vraag: wat wil dat nu allemaal zeggen? Maken we in Zuccotti Park het begin mee van Iets Groots? Een beweging die met Tea Party kan concurreren, die zelfs de basis kan zijn van een contestatiebeweging zoals in de sixties? Of blijft het bij protesteren tegen alles wat beweegt, zonder dat er een politiek programma met harde eisen van komt en er sterke figuren opduiken die op tafel kunnen slaan om die eisen ingewilligd te krijgen? Wordt het wachten tot deze beweging haar eigen Martin Luther King krijgt? Misschien heeft ze die zelfs al gehad. Hij heet Barack Obama, en hij heeft niet gebracht wat velen van hem verwacht hadden. De frustratie over Obama speelt absoluut mee, zegt Julian Zelizer, commentator op CNN en professor in de politieke geschiedenis aan de gerenommeerde Princeton-universiteit vlak buiten New York.
Julian Zelizer «Toen Obama aantrad, lagen de verwachtingen buitengewoon hoog. Drie jaar later blijkt hij niet de transformatieve president waarop men gehoopt had, de man die alles anders zou maken, en stelt de economie het niet veel beter dan toen. Dan krijg je dus mensen die alle hoop verliezen en ten einde raad de straat op gaan.»
[...]
HUMO De bezetters zijn zeer wantrouwig tegenover de vakbonden en de Democratische partij.
Zelizer «Klopt. Het gevoel leeft dat de Democratische partij haar ziel verkocht heeft aan een corrupt systeem waar gewone mensen niks aan hebben. Dat gezegd zijnde: de Tea Party'ers zeiden hetzelfde over de Republikeinen - die waren ook deel van het corrupte Washington-establishment. Maar uiteindelijk waren veel Tea Party-lui toch bereid om zich bij hen aan te sluiten. Het is dus mogelijk dat er ook tussen Occupy Wall Street en de Democraten toenadering komt.
»In zijn toespraken spreekt Obama nu zijn steun uit voor Occupy Wall Street. Maar als het erop aankomt, denk ik dat het een slechte zaak is voor hem dat dit gebeurt. Dit is wéér eens een stem die zegt: de economie draait niet. En als je dat zegt, zeg je ook impliciet: Obama's presidentschap draait niet. Zelfs als de kritiek gericht is tegen Wall Street en als men zegt: 'Ga het geld bij de rijken halen', dan nog volgt daaruit de impliciete vraag: 'Waarom heeft Obama dat niet al lang gedaan?' Bush is geen president meer. Fair of niet, maar voor veel Amerikanen draagt de man die in het Witte Huis zit de verantwoordelijkheid, punt uit.»
Het volledige interview leest u op dinsdag 18 oktober in Humo 3711/42.






























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


0 reacties
reageer ookReageer ook