Revue Lanoye: 'Verzengend koudvuur'

, door (tl)

Revue Lanoye: 'Verzengend koudvuur'

'Valt 'Back Venus' inderdaad te betrappen op racisme, geweldverheerlijking, platte pornografie, bedenkelijke Afrika-kitsch en malle koloniale nostalgie?'

Het was nog maar 1967 — het Jaar van het Schaap en de Zesdaagse Oorlog, het jaar dat Armand ‘Ben ik te min?’ zong en dat Jacques Brel stopte met zingen — toen Jef Geeraerts doorbrak met de knal van een uitbarstende vulkaan, dankzij ‘Gangreen 1 – Black Venus’, een boek dat het eerste deel zou vormen van een cyclus naar het voorbeeld van Geeraerts’ grote mosterdmaker Henry ‘Tropic of Cancer’ Miller, die in 1930 in een brief aan een kennis een credo neerpende dat Geeraerts’ motto zou worden: ‘I start writing tomorrow — first person, uncensored, formless, fuck everything.’

LAWINE VAN VRAGEN

Maar genoeg tijdkaders en couleur locale! Laat ik hier en nu, en dik twee maanden na Jefs dood, aangaande ‘Black Venus’ de pertinente vragen stellen zoals ze, indachtig de geest van het boek, gesteld díénen te worden, dat wil zeggen: op de man af en in lawinevorm.

Valt deze roman inderdaad te betrappen op racisme, geweldverheerlijking, platte pornografie, bedenkelijke Afrika-kitsch, malle koloniale nostalgie? Op lachwekkend machismo, ontroerende liefdesuitingen vol tederheid, orgiastisch beschreven waanzinsnachten, koortsachtige zelfdestructie? Op puntgaaf toegepaste technieken van New Journalism en verbluffend poëtische beschrijvingen van mens en tropisch landschap? Op snobistisch gepoch met vuurwapens, luxeproducten en snelle wagens in het hartje van de bush? Op losse handjes, tot bloedens toe, jegens volwassen vrouwen? Op diepgaand seksueel verkeer met minderjarige meisjes, de jongste van hen amper 10? Op snoeverig drankmisbruik, koket hasjiesjgebruik, mateloze zelfverheerlijking, mateloze zelftwijfel, zielig zelfmedelijden, beklemmend zelfinzicht? Op mishandeling van ondergeschikten en willekeurige Congolese burgers, vooropgesteld dat ze zwart zijn, ‘neger’ worden genoemd en een grote bek opzetten tegen wie niet zo wordt genoemd? Op gratuite mishandeling van verdachten, uitgevoerd in de functie van politierechter en assistent-gewestbeheerder? Op het bagatelliseren van het moorddadige en uitbuitende karakter van een koloniaal bestel, ongeacht de eigen rol erin? Op het fel aanklagen van datzelfde bestel, alsook de hypocriete rol van nonnen, zwartrokken en zichzelf? Op het verduisteren van overheidsgeld, het plegen van overspel, het verbaal misbruiken van de wettige echtgenote, het verwaarlozen van de eigen kinderen en het niet afkeurend beschrijven van militaire strafexpedities die tot over de rand van ‘oorlogsmisdaden’ gaan? Alsook, en niet eens tot slot, op het onverdoofd slachten van exemplaren van enkele inmiddels bedreigde diersoorten, in toentertijd al strafbare jachtexpedities?

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven