Revue Lanoye: 'Dreyfus of drollenvanger?'

, door (tl)

Revue Lanoye: 'Dreyfus of drollenvanger?'

Who the hell is Karl Drabbe? Net als u had ik er tot vorige week geen idéé van. En indien de goden van de geestelijke gezondheid ons welgezind zijn, zal Drabbe tegen volgende maand alweer uit ons geheugen zijn weggeëbd. In de tussentijd staat de brave man, die plots alom bewierookt wordt als een redactioneel genie en een ontroerend geschikte peer, centraal in een affairette die – al naargelang de observator – bestempeld wordt als ofwel ‘het 11 september van het Vlaamse boekenvak’, ofwel ‘een milde bries in een borrelglaasje spuug’.

Die dubbele inschatting is het enige interessante aan een zaak die, na een dagenlang opbod van collectieve hysterie en emotionele chantage, steeds meer begint te lijken op een ordinair ontslag, zoals er helaas wekelijks duizenden te betreuren vallen. Zij het met minder deining en manipulatie.

A SHOT OF SHIT

Graag zou ik u thans vervelen met een opsomming van alle feiten, maar ze blijven nog altijd te veel omgeven door ‘mitsen’ en ‘misschiens’, en ze worden sinds kort ook verstoord door ‘woord tegen woord’. Een fenomeen dat wel vaker optreedt bij vechtscheidingen, na jaren van hartelijke samenzang.

Dit weinige staat wél vast. Drabbe was jarenlang acquirerend redacteur bij uitgeverij Pelckmans uit Kalmthout, die in het verzuilde Vlaanderen van niet eens zo lang geleden een conservatief-katholiek imago bezat. In zijn vrije uren speelde Drabbe ook lange tijd eindredacteur voor de site doorbraak.be, die in het moderne België pronkt met een pur et dur flamingantisch cachet. Je zult er geen instemmend interview aantreffen met Daan, Marc Eyskens, Elio Di Rupo of een lid van het koningshuis.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven