Summer in the city: (Who Have Nothing)

, door (md)

Summer in the city: '(Who Have Nothing)'

'Toen 'Hallelujah' verscheen, verkeerde ik in een periode waarin ik niet naar Leonard Cohen luisterde en hem, zeg maar, een zageman vond. Dat vind ik op onpare dagen eigenlijk nog'

Ja, de H is van ‘Hallelujah’ en ‘Hallelujah’ is van Leonard Cohen en ook van John Cale en ook van Jeff Buckley en ook van Natalia en Gabriel Rios en ook van vele tientallen andere excellente zangers, maar toen die song verscheen op ‘Various Positions’ (1984), de zevende studio-elpee van de bekende Canadese toptroubadour, verkeerde ik in een periode waarin ik niet naar Cohen luisterde en hem, zeg maar, een zageman vond. Dat vind ik op onpare dagen eigenlijk nog, zeker wanneer Leonardo die prachtige song zeven minuten lang gaat zingen. Maar kijk, dingen veranderen en mensen ook en sedert de dagen van ‘I’m Your Man’ (’88) is Leonard Cohen alweer, met voorsprong, mijn favoriete Canadese zageman.

‘Handle with Care’, van de kierewiete en eigenlijk nooit écht bestaan hebbende supergroep The Traveling Wilburys, schildert wel altijd een glimlach om mijn lippen – geen gezicht, ik zeg het u – en dat komt omdat de vreemde energie die hele (George Harrison, Bob Dylan, Roy Orbison) en halve goden (Tom Petty, Jeff Lynne) samen opwekten wanneer ze samen frisse boerenrock maakten, eigenlijk enorm verfrissend klonk, zo op het einde van de muzikaal wat onduidelijke jaren 80.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven