Tel je ledematen ende weset vro: Dwarskijker over 'Liefde voor sterren tegen de muziek op' en 'Radio Gaga'

, door (rv)

dwars

 

Liefde voor sterren tegen de muziek op

VTM – 21 augustus

Of het nu in The Journal of Zoology, in The Lancet of in Het Laatste Nieuws was, al sla je me dood: in ieder geval las ik ergens in andermans vakliteratuur dat de beroemde Vlaamse zanger Christoff, die in Duitsland bijna net zo’n begrip is als het woord ‘Schwanz’, voor de zoveelste keer tegen burn-out vecht. ’t Is overal wat. Het benieuwde me als afgepeigerde salaristrekker zonder vooruitzichten hoe een herhaaldelijke burn-outlijder zich ten overstaan van een grote menigte overeind houdt in de aldoor vers aangevoerde vislucht van de Koningin der Badsteden. Daarom zette ik me schrap tegen ‘Liefde voor sterren tegen de muziek op’, een krampachtig compromis tussen ‘Liefde voor muziek’ en ‘Tegen de sterren op’ dat ook lichtjes aan ‘Tien om te zien’ deed denken. Er kwamen craneshots aan te pas, mogelijk ook droneshots, en shots van om lachmeeuwen gegorde wegwerpcameraatjes: onbezoldigde stagiairs die uit wraak nietsontziend om zich heen schijten.

Live in Oostende vroeg Christoff, die in de geest van de betreurde Willy Sommers voor presentator speelde, aan de massa of ze er klaar voor was. Goeie vraag. En nooit eerder gesteld. Zijn fieselemie vertoonde daarbij een glimlach waartegen geen hogedrukreiniger opgewassen was: je reinste symptoom van burn-out, volgens mijn EHBO-gids, die ik op een onchristelijk uur in een onchristelijk dranklokaal heb ontmoet. Zède gulle d’er klär veur?’: naast Christoff stond de Antwerpse horecaonderneemster Nathalie Meskens, die ik als actrice zo nu en dan hoogschat, zelfs hoger dan de meeste tragédiennes die je uit het blote hoofd hoort op te noemen als je voor cultureel correct wil doorgaan in de foyer van de gemiddelde cultuurtempel. In hotpants gestoken gaf zij haar impressie van Natalia weer, wat neerkwam op wijdbeens een Kempens dialect uitstoten dat bij benadering in Oevel thuishoort, een buurtschap dat volkomen terecht op een oppervlakte van 6,66 vierkante kilometer kan bogen. Op die plek bevond zich eens de kribbe van de echte Natalia, die – en nu even quasi serieus – veel beter kan zingen dan de meeste zangeressen ter hoogte van Vlaanderen, het lage land waar de zuidenwind weleens door het graan schatert, volgens Jacques Brel in de Nederlandse vertaling van Ernst van Altena. Soit.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven