Thomas Piketty over de vluchtelingen: 'Europa móét het grote immigratiegebied van deze eeuw worden'

, door (bv)

piketty

'Het vluchtelingendrama is een gelegenheid voor Europa om de economie weer op gang te brengen. De Duitse opstelling verdient navolging.'

Het gevoel van solidariteit met vluchtelingen dat de laatste weken – zij het aan de late kant – zichtbaar wordt, heeft op zijn minst de verdienste dat het de inwoners van Europa en de wereld aan een onontkoombare realiteit herinnert. Ons werelddeel kan en moet hét grote immigratiegebied van de 21ste eeuw worden. Dat is noodzakelijk vanwege de vergrijzing die tot een ramp zal leiden, dat is mogelijk vanwege het sociale model, en dat wordt noodzaak door de Afrikaanse bevolkingsexplosie, versterkt door de klimaatopwarming. Tot zover niets nieuws. Wat misschien minder mensen weten, is dat Europa vóór de financiële crisis in termen van migratiestromen op weg was het meest open gebied van de wereld te worden. De crisis die in 2007-2008 in de Verenigde Staten is uitgebroken, en die Europa vanwege het slechte beleid nog steeds niet te boven is gekomen, heeft geleid tot een groei van de werkloosheid, een toename van xenofobie en een plotselinge sluiting van de grenzen. En dit alles terwijl de internationale context (van de Arabische Lente tot de vluchtelingenstromen) juist meer openheid vereist.

Laten we even van een afstand kijken. In 2015 telt de Europese Unie bijna 510 miljoen inwoners, tegen zo’n 485 miljoen in 1995 (bij ongewijzigde grenzen). Die groei van 25 miljoen inwoners in twintig jaar is op zich niet uitzonderlijk (krap 0,2 procent groei per jaar, tegen 1,2 procent per jaar voor de gehele wereldbevolking in dezelfde periode). Maar het belangrijke punt is dat bijna driekwart van die groei (meer dan 15 miljoen) op het conto van migratie komt. Tussen 2000 en 2010 heeft de Europese Unie een nettomigratie (immigratie min emigratie) van zo’n 1 miljoen personen per jaar gehad, wat min of meer gelijk is aan dat van de Verenigde Staten, met bovendien een grotere culturele en geografische diversiteit (aan de andere kant van de Oceaan is de islam nog steeds marginaal). In deze tijd, die niet ver achter ons ligt en waarin Europa zich (relatief) gastvrij opstelde, is de werkloosheid op het continent gedaald, in ieder geval tot in 2007-2008. Paradoxaal genoeg hebben de Verenigde Staten zich, dankzij hun pragmatisme en hun begrotings- en monetaire souplesse, heel snel hersteld van de crisis die ze zelf veroorzaakt hebben. Ze hebben hun groeitraject snel weer opgepikt (hun bbp ligt in 2015 10 procent hoger dan in 2007) en de migratie is onveranderlijk gebleven op zo’n 1 miljoen immigranten per jaar. Maar Europa, dat is verzand in verdeeldheid en improductiviteit, heeft het niveau van de economische activiteit van voor de crisis nog altijd niet hervonden, met als gevolg een stijging van de werkloosheid en de sluiting van de grenzen. De immigratie is abrupt gedaald van 1 miljoen mensen per jaar tussen 2000 en 2010 tot minder dan 400.000 mensen tussen 2010 en 2015.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven