'Losweg beschaafd'
Dwarskijker over 'Alleen Elvis blijft bestaan' en 'Echt niet OK!'

, door (rv)

Cath Luyten Dwarskijker

'Blijf bestaan, Elvis, hoe eenzaam je in de hedendaagse televisieprogrammering ook mag zijn'

Alleen Elvis blijft bestaan

Canvas – 19 december

‘Alleen Elvis blijft bestaan’ heeft een mooi najaar achter de rug: op de gastenlijst prijkte niet één klaarblijkelijke poseur, nu ja, hooguit een halve. Zijn of haar naam noemen zou me te ver voeren, maar niets mag u beletten zelf een naam te prevelen en daarbij te denken: ‘Díé bedoelt hij, de etterbak, het kan niet anders.’

Mijn generatiegenoot Herman Koch, internationaal bestsellerauteur, was de laatste gast van dit seizoen. Tot mijn vreugde raakte hij om te beginnen Gerard Reve aan op het scherm van de beeldjukebox. Aangezien Reve, voor altijd één van mijn lievelingsschrijvers, al negen jaar ter ziele is, en met het engelengeduld van een dode op wederopstanding ligt te wachten in Machelen-aan-de-Leie, kun je je met recht en reden afvragen of hij nog wel gelezen wordt. De eeuwigheid voor schrijvers is namelijk flink gekrompen in een tijdperk waarin menigeen kort van memorie is. Het aantal assertieve dwazen dat schaamteloos zegt dat iets of iemand van ver voor hun tijd is, neemt in elk geval schrikbarend toe. Herman Koch koos een fragment uit Reves ophefmakende televisieoptreden in de Amsterdamse Vondelkerk in 1969, het jaar waarin hij de P.C.Hooft-prijs in ontvangst mocht nemen. Toen heette dat godshuis aan het Vondelpark nog voluit kerk van het Allerheiligst Hart van Jezus, een naam die Gerard Reve, ten prooi aan religieuze extase en rode wijn – zeg maar bloed van Christus – op eigen kracht bedacht had kunnen hebben. Herman Koch vertelde dat zijn breeddenkende en bovengemiddeld geletterde ouders hem destijds dat televisieprogramma hadden aanbevolen. Daar moest hun zoon, met het oog op zijn ontwikkeling, toch eens naar kijken. In mijn ouders zou dat nooit opgekomen zijn, maar mogen zij niettemin in vrede rusten. Meegesleept door het timbre en de theatrale persoonlijkheid van Reve, begon Herman Koch, die toen 16 was, alles van Reve te lezen, wat me een interessant begin van een kijk op het leven lijkt. En op literatuur: er ging een wereld voor hem open toen hij zich verloor in Reves ‘geouwehoer waar Gods zegen op rust.’

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven