'Mein Kampf', Hitlers boek dat 70 jaar lang was verboden: de Humo-recensie!

, door (ms )

vrijbeeld

'Hitler schreef 'Mein Kampf' in de gevangenis van Landsberg. 'Het vooruitzicht geld aan zijn boek te verdienen heeft hem zeker gemotiveerd. Hij had schulden en moest zelf voor zijn comfortabele cel betalen.'

De jongste editie van ‘Mein Kampf’ is een gewichtig boek: de twee delen tellen samen haast 2.000 bladzijden, de box weegt meer dan 5 kg. De cover is grijs, stevig en sober, een stel leeslinten is voorzien, er is een rij registers en een uitgebreide bibliografie: een pareltje van uitgeefkunst. Vormelijk had Hitler deze editie wel gemogen, denk ik, het is eens wat anders dan die sobere volks- en veldedities van weleer. Inhoudelijk zou de Führer in de 3.500 noten die het team van het Institut für Zeitgeschichte heeft toegevoegd, voor zijn doen allicht te veel tegenspraak proeven.

Ik denk ongeveer te weten wat me te wachten staat, afgaande op wat ik in de afgelopen decennia óver ‘Mein Kampf’ gelezen heb: een rommelige, onappetijtelijke hap lectuur, op het randje van het ranzige, van een man die niet goed schrijven kan. Bekend is de typering van Lion Feuchtwanger van Hitlers boek: volgens de beroemde Duitse romancier waren de 160.000 woorden van ‘Mein Kampf’ evenveel vergrijpen tegen de Duitse grammatica en stijlleer – het boek telt overigens zo’n 240.000 woorden.


De eerste verrassing op maandagochtend is dat ‘Mein Kampf’ lezen geen straf is. Ik raak er, bijvoorbeeld, een stuk makkelijker in weg dan in ‘Min Kamp’, de succesreeks van de hedendaagse auteur Karl Ove Knausgård. Voor wie historische interesse heeft, blijkt het met die legendarische onleesbaarheid van ‘Mein Kampf’ best mee te vallen. Vooral omdat het boek, zeker in het begin, behalve een politiek traktaat en een partijgeschiedenis ook een ruwe schets van een autobiografie is. Hitler, 35 toen hij dit schreef, kijkt – zelf-genoegzaam als hij is – terug op zijn vormingsjaren. Onder zijn pen lijken die nauwelijks op de zwalpende jaren zoals beschreven in de Hitlerbiografieën. Hij vindt die jongen uit Braunau am Inn, geboren als redenaar, getalenteerd als tekenaar, schilder, hongerig naar lectuur en kennis over architectuur, best een exceptioneel kereltje, en hij ziet hem in Wenen en München kordate, goed doordachte stappen zetten, recht op het doel af: de leider worden die Duitslands renaissance bewerkstelligen zal.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven