'Ik heb me niet genoeg geamuseerd. Tragisch voor een komiek, hè?'
Humo sprak met John Cleese

, door (ss)

Cleese1200

'Ik was een controlefreak. Maar comedy vereist militaire precisie'

Op YouTube vind je talloze interviews waarin Cleese uitlegt hoe de ‘Parrot’-sketch tot stand kwam en met welke Pythons hij wel of niet overweg kon. Ik besluit andere vragen te stellen.

HUMO Eerst en vooral: dank je. Want jij hebt, met en zonder Monty Python, niet alleen de wereld doen lachen én nadenken, je hebt mij ook het plezier van taal doen ontdekken. In jouw sketches stond altijd het juiste woord op de juiste plaats. Je hebt de taal verrijkt én geclaimd: door jou kan ik woorden als ‘parrot’, ‘python’, ‘nudge’ en zelfs ‘walk’ nooit meer neutraal ervaren.

John Cleese «Dat is het mooiste compliment dat ik in tijden heb gekregen. En je hebt gelijk (lacht smakelijk). Ook de andere Pythons waren heel welbespraakt, maar zelfs zij werden er gek van als ik op één woord bleef vitten dat volgens mij niet op de juiste plaats stond. Ik was zogenaamd de controlefreak van de groep. Maar comedy vereist militaire precisie. Ik herinner me een sessie waarin we urenlang hebben gediscussieerd of een sketch grappiger zou worden als we ‘sheep’ zouden vervangen door ‘goat’. En vergeet niet: wij waren het product van Cambridge. Een universiteit was toen nog een plek waar taal werd gevierd, zelfs op afdelingen als wetenschap, waar taal in wezen geen prioriteit hoefde te zijn.»

HUMO Jullie studeerden in Cambridge in volle Koude Oorlog, niet lang na het schandaal rond The Cambridge Four, een groep van Britse dubbelspionnen die tijdens de Tweede Wereldoorlog en in de jaren 50 voor de Britse geheime dienst werkten, maar ook geheime informatie doorspeelden naar de Sovjet-Unie. Ben jij nooit gerekruteerd

Cleese «Erger nog: ik heb mezelf aangeboden. Wat natuurlijk fout is: iemand die spion wil worden is per definitie ongeschikt als spion. Nu, van de spionnen die ik heb gekend, zou ik ook gegokt hebben dat ze ongeschikt waren. Maar misschien was dat net de beste dekmantel. Dat wereldje intrigeerde me wel. Ik studeerde rechten, maar spionage leek me een stuk boeiender, dus wie weet waar was ik beland als mijn ambities als komiek waren mislukt. De man in Londen die me testte, zei uiteindelijk: ‘Misschien is het beter dat je eerst nog een paar jaar leert, reist, de wereld ziet.’ Hij waarschuwde me ook dat spioneren niet altijd zo nobel was; dat ik voor de goede zaak ook mensen zou moeten chanteren, afpersen, bedreigen. En daarvoor ben ik niet meedogenloos genoeg, denk ik. Ik ben ook te nerveus, ik kan slecht liegen, en ik heb een hekel aan geweld. Met mij als spion had iedereen in België nu waarschijnlijk Russisch gesproken en was er van het Vrije Westen geen sprake meer.»

HUMO Het nadeel van een Python- en Fawlty-nerd te zijn, is dat ik weet dat jij ons, Belgen, ooit ‘greedy pseudo-French bastards’ hebt genoemd. Maar nu wél zalen uitverkopen en ons zo geld uit de zakken kloppen. Hypocriete opportunist!

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven