'Flatulentie in de openbare ruimte'
Dwarskijker over 'Eurovisiesongfestival', 'Alleen Elvis blijft bestaan' en 'Topdokters'

, door (rv)

inge 1200

'Ik ontkom bij het zien van 'Topdokters' niet aan de hamvraag van Hamlet: zijn of niet zijn, en aan het bijbehorende inzicht dat al de rest gebeuzel is'

Eurovisiesongfestival

Eén – 14 mei

Alleen Elvis blijft bestaan

Canvas – 14 mei

Die meiavond – de blauweregen bloeide wellustig – wilde ik groots en meeslepend leven en als een bacchant uit de band springen, maar mijn ambt noopte me beheerst naar het Songfestival te kijken, waaraan een speciale aflevering van ‘Van Gils & gasten’ voorafging. In dat gelegenheidsprogramma scheen het me toe dat Ingeborg, die ik me nog levendig van ‘Blind Date’ herinner, een comeback aan het maken was. Dat ging met een drukte gepaard die ik niet meteen met Ingeborgs huidige, nogal etherische beroepsbezigheden in verband zou brengen. Ze beijvert zich namelijk voor meditatie en yoga, en handelt online in wierook en adventkaarsen. Hoe spiritueel ze ook mag zijn, en hoe ze ook naar het diepere, het hogere of het ijlere mag tasten, in de grofstoffelijke wereld bij Van Gils deed ze me veeleer aan een vrouw denken die iets te veel chardonnay opheeft. Zo’n vrouw vrolijkt het tranendal op, dat spreekt vanzelf, vooral als ze op een tuinfeest ineens tot haar middel in de vijver blijkt te staan, waar ze ambigue gilletjes slaakt als koikarpers koudweg langs haar dijen glippen. Haar wederhelft, niet zelden een BMW-rijder die in vastgoed speculeert, zegt dan langs de neus weg: ‘Let maar niet op haar.’ Of anders brengt hij moeizaam grijnzend een toost op de ‘waternimf’ uit. Wat ik in godsnaam op zo’n tuinfeest te zoeken heb, dat vraag ik me ook af terwijl ik dit zit te verzinnen. In ieder geval gaf Ingeborg ’m van katoen bij Van Gils. Zij was er als ervaringsdeskundige uitgenodigd, want in 1989 heeft ze zelf nog aan het Songfestival deelgenomen met ‘Door de wind’, een openhartig nummer over flatulentie in de openbare ruimte: een gevoelig thema in die dagen. Al klapwiekend zei ze dat ze alle teksten van alle kandidaten bestudeerd had, teneinde zo deskundig mogelijk voor de dag te komen. Iemand moet het doen. Met vertoon van zowat alle expressie waartoe een mens in staat is, bracht ze haar spiegelneuronen ter sprake, alsmede haar verregaand empathisch vermogen, waardoor ze zich zodanig in de zenuwspanning van Laura Tesoro kon inleven dat ze er haast aan bezweek. Ik had wel die hele zaterdagavond naar Ingeborg kunnen kijken, maar toen brak het Songfestival aan: een hoogtechnologische wieling van beelden die voortdurend de aandacht van middelmatige, meestal lachwekkend slechte deunen moest afleiden. Toen ik Laura Tesoro had gezien, die het spektakel mocht openen, en Douwe Bob, de Nederlandse inzending die als derde aan de beurt kwam, voelde ik me net niet homoseksueel genoeg om me ook nog eens neer te leggen bij de rest van het deelnemersveld. De nooduitgang leidde naar Canvas, waar ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ dit keer een licht wierp op Hugo Camps. In het Tochtgat aan de Noordzee zijn journalisten van naam volkomen terecht schaars: Hugo Camps is één van hen. Altijd weer doet zijn aanblik me aan melancholieke personages uit negentiende-eeuwse Russische verhalen denken: mogelijk aan een doorwaaide moezjiek die, menig werst van huis, op een barre avond in een woest en ledig landschap tegen een sneeuwjacht optornt. Hij voelt zich koortsig en in de loeiende stormwind meent hij een Russisch-orthodox mannenkoor te horen. Het zingt hem crescendo toe dat hij, zo helpe hem God, nimmermeer zijn stulp zal vinden. ‘Nimmermeer’: zulke woorden zingen Russisch-orthodoxe koren nu eenmaal als ze op stoot zijn. Wolvengehuil gaat ondertussen in de stormwind verloren. Voor mijn part had dit stukje hier mogen eindigen, maar er was méér.

'In het Tochtgat aan de Noordzee zijn journalisten van naam volkomen terecht schaars'

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven