Onze Man in de stoel van '1.000 zonnen': bezet!

, door (tr)

stoel 1200
© Bas Bogaerts

'Ik heb nog nooit een kankeraar naar de stoel weten komen. Het is een tegengif voor cynisme'

Het concept is simpel: ergens in Vlaanderen wordt een stoel neergezet, en op het eind van de uitzending wordt duidelijk waar. Wie er het eerst in gaat zitten, wint een reis. Kinderlijk eenvoudig, en toch. Zo’n 585 afleveringen van ‘De stoel’ zijn er op het moment van schrijven ingeblikt, en wanneer u dit leest, zijn er weer een vijftal bij gekomen. Wij bevinden ons bij de 586ste: een speelpleintje aan het eind van een doodlopende straat in een woonwijk in Schriek, volgens de laatste telling goed voor 5.001 inwoners, en nog nooit eerder bezocht door de ploeg van ‘1.000 zonnen’. Op weg naar de speeltuin passeren we het dorpsplein. Uitgestorven. Maar over anderhalf uur zullen net geen miljoen Vlamingen kennismaken met de deelgemeente van Heist-op-den-Berg.

De kijkcijfers van de eerste week ‘1.000 zonnen’ zijn goed, en daar heeft het weer veel mee te maken: het is de eerste draaidag van dit seizoen waarop de regen níét met bakken uit de lucht valt. Jean-Marie Aerts overschouwt het veldje waarop hij over een uur de befaamde strandstoel zal neerpoten. Hij is opgelucht: ‘Het staat niet helemáál onder water. Goed dat we vandaag naar hier gekomen zijn, in Limburg hadden we het niet moeten proberen.’ Het regent inderdaad niet, maar de egaal grijze lucht ziet er dreigend uit, en we duimen dat het droog blijft tot de opnames achter de rug zijn.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven