'Geil en weemoedig.' Dwarskijker over 'Festivalkoorts', 'Off the Record', 'Tribes, predators & me' en 'Met vier in bed'

, door (rv)

dwarskijker 28-06

FESTIVALKOORTS EN OFF THE RECORD

Canvas – 20 & 24 juni

In een recente boze droom zag ik mezelf na afloop van een niet nader genoemd festival roerloos vooroverliggen in een vermodderde wei vol onnoemelijke rotzooi. Ik was voorlopig overleden of in ieder geval te ver heen om het nog te kunnen navertellen. Het druilde en de laatste festivalgangers hompelden de maanloze nacht in. Er naderden wielladers van de opruimingsdienst. Saillant detail: iemand had, mogelijk aangemoedigd door vrienden, een selfiestick in mijn achterste geplant. Je lacht wat af als je jong bent. Tussen haakjes: nog een geluk dat die selfiestick niet van mij was. Voor de rest was het maar een boze droom.

'Goede popmuziek heeft altijd iets met de grootst mogelijke vrijheid te maken. Of met gedroomde vrijheid'

Aangezien ik in deze fase van mijn leven – is het herfst? – zo ver mogelijk van woelige mensenzeeën vandaan blijf, is de kans dat ik me in de zomermaanden, meegetroond door ingebeelde vrienden, op een festivalweide zal wagen veeleer gering. Dat belet me niet om met plezier naar ‘Festivalkoorts’ te kijken, een even eenvoudig als handzaam programmaatje. In de keuken halen onmiskenbare muziekliefhebbers met behulp van een laptop het overvloedige aanbod van de festivals door de zeef van hun persoonlijke smaak. En over smaak valt eindeloos te redetwisten, mocht je, als salaristrekker, geen dringender bezigheden hebben.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven