3 maanden na de aanslagen: hoever staat de regering?

, door (tvs)

'We hebben het potentiële terroristen nog altijd niet moeilijker gemaakt'

Internationale media omschrijven onze hoofdstad graag als Europe’s Jihadi Central, en wie naar de feiten kijkt, kan hen niet eens ongelijk geven. Brussel speelde het voorbije decennium een belangrijke rol in tal van grote binnen- en buitenlandse terrorismedossiers: als onderduikadres, als rekruteringsbasis of als illegale wapenmarkt. Abdessatar Dahmane bezocht Molenbeekse gebedshuizen voor hij in 2001, twee dagen vóór 9/11, de Afghaanse antitalibanleider Ahmad Shah Massoud vermoordde. Dahmanes echtgenote, Malika El Aroud, werd in 2010 veroordeeld voor het ronselen van strijders en het plannen van aanslagen voor Al Qaeda in Afghanistan. Al Qaeda-terrorist Nizar Trabelsi werd opgepakt in Ukkel en onder meer veroordeeld voor het beramen van een aanslag op de militaire basis in Kleine Brogel. Hassan El Haski organiseerde vanuit Molenbeek mee de aanslagen in Madrid in 2004. Chérif en Saïd Kouachi kochten in Brussel wapens voor hun raid op het Franse weekblad Charlie Hebdo. Hetzelfde verhaal: Amedy Coulibaly en zijn aanval op de Parijse kruidenier. Mehdi Nemmouche en Ayoub El Khazzani bereidden er hun raid op het Joods Museum en de Thalys voor. De terroristen van Parijs, Abdelhamid Abaaoud en de broers Abdeslam, groeiden er op. En toen moesten de aanslagen in Zaventem en in metrostation Maalbeek nog komen.

Het Kanaalplan – voluit Plan tegen Radicalisering en Terrorisme in de Kanaalzone – focust op de zogenoemde ‘arme halve maan’. Dat is een sikkelvormig gebied van 35 vierkante kilometer met een bevolkingsdichtheid van 20.000 inwoners per vierkante kilometer, dat zich uitstrekt van Molenbeek tot Vilvoorde. Het omvat vijf politiezones en acht gemeenten in het Vlaams en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Premier Michel en de ministers Jambon en Geens beloofden zwaar te investeren in de politie- en gerechtelijke diensten en de administratie van de kanaalgemeenten, om de verwaarlozing van de voorbije decennia ongedaan te maken.

'Het Brusselse metronetwerk hangt vol camera's, maar de politie heeft geen rechtstreekse toegang tot die beelden'

Onwettige omzendbrief

Hans Bonte (SP.A), de burgemeester van Vilvoorde, is in vroegere tijden buurtwerker in Molenbeek geweest. Hij noemde het plan van het begin af ‘een ramp in het kwadraat’. Maanden later ziet hij weinig redenen om zijn mening te herzien.

Hans Bonte «Ik zit al twintig jaar in het parlement, maar de snelheid waarmee de verontwaardiging en de sense of urgency na de aanslagen zijn weggeëbd, heb ik nooit eerder meegemaakt. Nochtans maakten premier Michel en minister Jambon in november de juiste analyse: de meest acute dreiging situeert zich in de Brusselse Kanaalzone. Dat gebied wordt geconfronteerd met radicalisering en rekrutering door terreurgroepen, gecombineerd met allerlei vormen van georganiseerde misdaad. Onze regering wilde de lokale besturen en politiezones laten samenwerken, maar botste op de complexiteit van onze staatsinrichting. Repressie is een federale bevoegdheid, maar preventie, zoals het spreken op scholen of het aanwerven van straathoekwerkers, is een bevoegdheid van de deelstaten. Een geïntegreerde aanpak klinkt mooi, maar in de praktijk is het in België onmogelijk.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven