'Ik rem. Tsjak. En ik ga tegen de grond.'
Humo sprak met Kris Peeters, vicepremier en minister van Werk (CD&V)

, door (tp)

vrijbeeld

'Je kunt uren en dagen janken, maar dat helpt een mens niet vooruit'

HUMO Dat sociale gelaat lijkt – in tegenstelling tot uw elleboog en ribben – betrekkelijk ongehavend.

Kris Peeters (lacht) «Nog een geluk, want toen ik tegen de grond ging, dacht ik: ‘Oei.’

»Zal ik het verhaal nog eens doen? Allee bon. (Trekt zich zuchtend op gang) Ik ben aan het trainen voor een kwarttriatlon: ik moest een toer van een goeie 40 kilometer doen – een gemiddelde van 30 kilometer per uur was mijn doel. Ik was al op de terugweg naar huis toen ik werd voorbijgestoken door drie oudere mannen: gepensioneerden met veel tijd om te trainen. Dat zie je zo aan hun benen en hun conditie. Ik heb me in hun zog genesteld, maar op een gegeven moment vond ik het welletjes en stak ik ze voorbij. Maar nét op dat moment kwamen er twee tegenliggers aan. Ik rem, maar te bruusk: één van die drie mannen is tegen mij aan geknald, mijn pedaal zat in zijn voorwiel. Ik reed toen godzijdank al wat trager, maar ik viel toch opzij. Tsjak. Klak. Tegen de grond. Pas toen ik mijn bril en helm afdeed, herkenden ze mij: ‘Ge weet toch wie dat is?’ (lacht) Ik ben nog een eindje voortgereden, maar in Temse kon ik niet meer verder: ik dacht dat ik van mijn sus zou gaan. Ik heb een colaatje besteld in een café en ben in het gras gaan liggen. Een man zag me liggen en riep dat ik waarschijnlijk te weinig had gegeten: ‘Uw bloedspiegel staat te laag.’ Terwijl mijn elleboog bloedde (lacht).»

HUMO Het is niet uw eerste sportieve malheur. Uw beklimming van de Aconcagua mislukte – hoogteziekte – en eerder was u al van uw paard gevallen – heupbreuk. Misschien zijn grote sportieve ambities niet combineerbaar met toppolitiek?

Peeters «Excuseer: het paard is op míj gevallen. Maar oké: ik had het manoeuvre blijkbaar niet onder de knie. Maar het is juist: de combinatie van toppolitiek en sport is moeilijk.»

HUMO Het sociale gelaat van de regering is niet geschaafd of gekneusd, maar het oogt wel vermoeid.

Peeters «Slapen is moeilijk met twee gebroken ribben, maar daar slaan we ons wel door. Maar ik begrijp u: de voorbije maanden en jaren waren natuurlijk erg bewogen, en vooral vermoeiend. De regering heeft heel wat bediscussieerd en beslist. Zeker met het departement Werk hebben we... euhm... bergen werk verzet. Ja, mooi gezegd.»

HUMO Er is ook heel wat gestaakt en betoogd: hebt u de tel bijgehouden?

Peeters «Nee, maar ik heb een overzicht gekregen naar aanleiding van de gevleugelde woorden van Geert Bourgeois – ‘De taalgrens is een stakingsgrens’ – en het blijkt mee te vallen in vergelijking met vorige stakingsgolven. Het verschil tussen Vlaanderen en Wallonië is ook niet overdreven groot. Al is dat allemaal moeilijk te becijferen en is elke staking er één te veel – omdat het een mislukking is van het overleg. Ik heb geprobeerd om zoveel mogelijk stakingen te voorkomen: dat is niet helemaal gelukt (grijnst).»

HUMO Voor de herfst zijn al nieuwe acties aangekondigd. En vorige week maakte u de vakbonden weer boos. U hebt uw langverwachte wetsontwerp voor de hervorming van de arbeidsmarkt in het midden van de zomer gedropt: de vakbonden vinden dat niet netjes.

Peeters «We hadden in april afgesproken dat ik vóór het reces met een voorontwerp moest komen: dat heb ik gedaan. Het was niet mijn bedoeling om mensen te vlug af te zijn. Als men in september wil overleggen, wil ik dat overwegen, maar wie mij nu al wil spreken, weet mij ook te vinden. (Houdt gips omhoog) Ik kan toch niet gaan lopen (lacht).»

HUMO De vakbonden hebben het over het Plan-Peeters, en u allitereert ook een eind weg met ‘Werkbaar en wendbaar werk’. De voorbije jaren had u het nochtans altijd over ‘Werkbaar werk’: de ‘wendbaar’ is er en cours de route ingesukkeld.

Peeters «Niet gesúkkeld: toen we de rondetafelgesprekken over werkbaar werk hadden georganiseerd, vroegen de werkgevers om meer evenwicht: voor hen is de wendbaarheid geweldig belangrijk. Vandaar: werkbaar én wendbaar werk. (Mijmert) W-w-w: sommige mensen vinden dat goed gevonden. Als we allemaal langer gaan werken, moeten we ons anders organiseren, want stress en burn-out zijn geen denkbeeldige risico’s. Maar de digitale economie en e-commerce stellen ondernemingen ook voor enorme uitdagingen: ze moeten soepel kunnen inspelen op de wensen van de klant.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven