'Peking Express' komt terug: herinneringen van Roos Van Acker

, door (mke)

'Kakken op de Mongoolse hoogvlakte'

HUMO Vanwaar die verhuizing?

Stefaan Soetewey (productiehuis 100.000Volts) «Bij VIER hebben ze al een groot avontuurlijk programma: ‘De mol’. Voor ‘Peking Express’ lagen er niet meteen plannen op tafel, waardoor het voor ons mogelijk was om het op een andere zender te brengen. Want we wisten dat ook andere tv-spelers van plan waren om de avontuurlijke reality-tv à la ‘Expeditie Robinson’ en ‘Peking Express’ nieuw leven in te blazen. ‘Peking Express’ is bovendien het gedroomde programma om Q2 te lanceren. Die zender zal zich specifiek op jonge koppels richten – een publiek dat graag avontuurlijke reizen maakt en nieuwe culturen ontdekt.»

Zowel bij Medialaan als bij 100.000Volts houden ze de lippen stijf op elkaar als we naar de presentator van die nieuwe ‘Peking Express’ vragen. Dan maar even polsen bij de oude, Roos Van Acker.

'Misschien zou het wel leuk zijn dat een oudere dame als ik weer opgevist wordt.'

HUMO Werd je niet een beetje nostalgisch bij het nieuws dat ‘Peking Express’ zal terugkeren?

Roos Van Acker «Ja, al denk ik sowieso nog vaak terug aan dat programma. Daar heb ik het vak geleerd, hè. Misschien maak ik het de laatste tijd ook wat romantischer dan het effectief was. We hebben serieus afgezien! Maar ik heb in die vijf jaar via mijn job de hele wereld kunnen zien, zij het in een versneld tempo. Ik heb thuis een wereldkaart op mijn toilet hangen en als ik zie welke prachtige plaatsen ik allemaal heb bezocht dankzij ‘Peking Express’... Vaak zo puur en ongerept! (Wordt inderdaad nostalgisch) Misschien was dat wel de allermooiste periode in mijn leven.»

HUMO Welke herinnering steekt er na al die jaren met kop en schouders boven uit?

Van Acker «Dat moet Tibet zijn, tijdens het derde seizoen. Dat derde ‘Peking Express’-jaar was sowieso het mooiste: we hebben toen ook Cambodja, Vietnam en China aangedaan. Maar Tibet: oooh! Het was daar superkoud – we vonden nérgens warm water – maar die besneeuwde bergen waren zo sprookjesachtig mooi. (Op dreef) Ook in het allereerste seizoen zat een moment dat ik nooit zal vergeten. We sliepen toen op de weidse hoogvlakte van Mongolië, maar ik werd al om vijf uur ’s ochtends wakker omdat, euh, de natuur riep. Op die vlakte stond echter geen enkel boompje, alleen maar van die struikjes van hooguit 15 centimeter. Omdat de andere crewleden toch sliepen, ben ik dan maar midden op die vlakte neergehurkt. Nét toen ik aan het, euh, kakken was, kwam er een prachtige kudde wilde paarden voorbijgerend. Toen dacht ik toch bij mezelf: zie me hier godverdomme zitten!»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven