In het spoor van Kevin en Jonathan: sprinter Dylan Borlée

, door (lk)

vrijbeeld

‘Hier op de piste pareren we de kritiek. Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo blijven.’ Vader Jacques Borlée laat de kleine sneer gepaard gaan met een subtiele grijns. Uiterlijk onbewogen heeft hij zonet Dylan voor het eerst dit jaar een 400 meter onder de 46 seconden zien lopen. In Ninove, of all places. Ook broer Kevin had daar een aandeel in. Hij liep in baan zes, waardoor Dylan – in baan vijf – een mikpunt had. Resultaat van deze broederdienst: Kevin 45’’60, Dylan 45’’82. Lang geen wereldtijden, maar dit Olympische jaar is er voor de Borlées één van vechten, bijna verzuipen en toch weer komen bovendrijven.

Eind juni, bijvoorbeeld, stond er na het Belgisch Kampioenschap geen enkele Borlée op het podium van de 400 meter. Niemand kon zich herinneren wanneer dat voor het laatst gebeurd was. Met bedrukte gezichten stapte de familie vervolgens op de trein naar Amsterdam voor het Europees Kampioenschap. De Borlées stonden er de hele week in de schaduw, tot de drie broers en Julien Watrin, de sprinter uit de Gaume, naar de Europese titel op de 4 x 400 meter snelden. Kevins oerschreeuw aan de finish bewees hoe frustrerend 2016 tot nu toe geweest is voor de Belgian Tornados.

De dag na zijn race in Ninove ontspanden Dylan, Kevin, Olivia en hun partners zich op Tomorrowland.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan