Het leven zoals het vluchtig is: 'Spoed 24/7'

, door (jm)

Lees ook:
- Onze Man op de spoedafdeling: 'Slachtoffer of dader: ik kijk niet naar de persoon, wel naar de kwetsuur. Pas achteraf denk ik: 'Klootzak''
- Onze Man op de spoedafdeling, deel 2: 'Wij komen overal, en altijd onverwacht, en dan zie je hoe lelijk het leven kan huishouden'

'Op de spoedafdeling krijg je de tijd niet om ontredderd te zijn'

Stef Soetewey «We zijn volledig afgestapt van het principe van cameraploegen die gaan filmen op locatie. ‘Spoed 24/7’ is gemaakt door een team van 45 mensen, maar die bleven wel op afstand. Concreet: we hebben zestig camera’s opgehangen op de spoedafdeling van het UZ. Gedurende een week of zes registreerden die alles, zonder manuele tussenkomst. Enfin, alles: die camera’s waren allemaal naar het plafond of naar de muur gericht, en werden pas naar de actie gekeerd wanneer we de formele toestemming hadden van de patiënt of van zijn gezelschap. Werd een patiënt alleen binnengebracht, en was hij of zij niet in staat om toestemming te geven, dan werd er niet gedraaid. Daar zijn we heel strikt in geweest.

»Die nieuwe aanpak had een heel bijzonder gevolg: échter krijg je het niet. Ik heb best wel wat ervaring op het vlak van documentairereeksen (Soetewey maakte onder meer verschillende reeksen van ‘Het leven zoals het is’, red.) maar zo authentiek als ‘Spoed 24/7’ heb ik het nog niet gezien. Dingen die mensen misschien voor zich hadden gehouden als er een tv-ploeg bij was geweest, worden nu wél gezegd. De bange zuchtjes van een patiënt, het stille vloeken van een arts, de terloopse humor: je ziet en hoort het allemaal, en op geen enkel moment wordt de realiteit bijgekleurd.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven