Herman Brusselmans: 'De huid'

, door (hb)

Herman Brusselmans: 'De huid'

Ik zag op straat een gast lopen die op z’n ene arm het interieur van de Sint-Baafskathedraal getatoeëerd had gekregen, en dat was op zo’n magistrale manier gedaan dat ik dacht: ‘Verdomd, als ik nu ook eens een tattoo liet placeren?’ Tot nu toe ben ik altijd anti-tattoo geweest, en de oorzaak daarvan is te zoeken in 1987, toen ik een meisje leerde kennen in café Caruso, en zij heette Sofie, en zij was werkelijk bloedmooi, en bovendien intelligent en spraakvaardig, want ze kon me in slechts drie minuten tijds perfect uitleggen waarom de net verschenen debuut-roman van Kristien Hemmerechts zo’n in wezen vrouwonvriendelijk flutgeschriftje was.

Op de koop toe was Sofie een fan van Woody Allen, Johan Anthierens en Dora van der Groen, drie topfiguren op wie ik ook altijd gek ben geweest. Het duurde niet lang of we zaten in de hoek aan de oostzijde van de Caruso te muilen dat het kletterde, en toentertijd kon ik, als ik meer dan vijftien whisky-cola’s had gedronken, enorm goed muilen, en Sofie werd zo geil als een brandend braambos, en ze fluisterde in m’n oor: ‘Ik woon hier wat verder, in de Overpoortstraat.’

Dus wij naar haar studentenkot, waar het behoorlijk schoon was en smaakvol ingericht, met aan de ene muur onder andere een pentekening van Egon Schiele, zij het niet van de beroemde Egon Schiele, maar van een andere Egon Schiele, een Oostenrijkse vriend van Sofie die toevallig ook zo heette en geheel kwansuis ook pentekeningen maakte, en z’n tekening aan Sofies muur stelde een ballerina voor die met een kruiwagen vol mest op weg was naar haar schoonmoeder. We kleedden ons als gekken uit. De seks begon waarlijk veelbelovend, tot ik Sofie begon te beffen. Ik bedoel zeker niet dat haar geslachtsdeel geurde naar pakweg een pekelharing die drie maanden geleden z’n verjaardag heeft gevierd, integendeel, Sofies vagina rook bijzonder lekker naar pis, zeep, ligusterblaadjes, een vleugje smeerkaas van La Vache Qui Rit, en gepoetst koper. Dus niks aan de hand zou je zeggen, tot ik de tattoo zag op de clitoris van Sofie.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan