'Wij worden gedrild volgens de regels van de mannelijke begeerte.' Emma Cline ontrafelt het gevoelsleven van tienermeisjes

, door (fvd)

emma 1200

'Ik geloof in geen honderd jaar dat je van boeken schrijven een beter mens wordt'

Lees de bespreking van 'De meisjes' »

In ‘De meisjes’ raakt Evie Boyd (14) in de ban van de kring rond de indrukwekkend beborsthaarde Russell en zijn sidekick Suzanne. Ze laat zich leiden in de richting die d’r ontluikende seksualiteit haar ingeeft, en weet zich daarbij in rechte lijn naar de donkerste dagen van haar leven geëscorteerd. Het begeesterende, slimme ‘De meisjes’ vertelt losjes het verhaal van de Family rond Charles Manson na, maar volgt verder vooral het aanstekelijk druipende hormonenspoor van de adolescentie. Twee jaar vóór de publicatie ervan won Emma Cline de Plimpton Prize voor nieuw fictietalent, met imponerend balts- en paargedrag van twaalf literaire agenten als gevolg. Eén uitgeverij had, in ruil voor drie boeken, een voorschot van 2 miljoen dollar veil. Cline, dochter van een succesvolle wijnmaker uit Sonoma en achterkleindochter van één van de zeven Jacuzzi-broers, liet de aandacht van zich afglijden en dook onder in een soort vertimmerd tuinhuisje, om daar rustig verder te werken aan ‘De meisjes’ (oorspronkelijk: ‘The Girls’). Wat het boek ontbeert (al na het eerste hoofdstuk weet de lezer dat het op een slachtpartij zal uitdraaien), heeft deze intro wél: een happy end. ‘The Girls’ werd een wereldwijde bestseller, Cline een fenomeen, en uitgeverij Random House heeft zijn investering vermoedelijk al lang terug.

HUMO Rijpe peren lokken wespen. Krijg je ook te horen wie ‘The Girls’ níét goed vindt, en waarom?

Emma Cline «Heel veel mensen blijken boos te worden van mijn boek. Dat leid ik af uit de brieven die ik heb ontvangen. ‘U hebt een 14-jarig meisje een oude man laten pijpen. Hoe kunt u zo harteloos zijn?’ (lacht) Nog beter was: ‘Ik vond het een erg leuk boek, tot het moment waarop de moorden gepleegd werden. Was dat nodig? Is de wereld zo al niet gewelddadig genoeg?!’ (lacht harder)

»(Met tranen in de ogen) Sorry. Wanneer ik moe ben, krijg ik nogal snel de slappe lach.»

HUMO Je research voor ‘The Girls’ bestond hoofdzakelijk uit lectuur over communes en sektes. Een vooronderzoek van lange adem: als kind al was je bezeten door alternatieve samenhokmethodes. Heb je zelf ooit overwogen...

Cline «...om mijn hersenen op non-actief te zetten? Nee, maar het interesseert me al lang, zoals je zegt. Elke jongere gaat vroeg of laat door een fase waarin hij of zij zoekt naar een groter geheel om in op te gaan. Velen vinden aansluiting bij andere fans van hetzelfde tieneridool, misschien kwam het bij mij zo naar buiten... Maar vooral: ik ben opgegroeid in Noord-Californië, een rare streek, een mini-ecosysteem op zich. En een streek met een grote aantrekkingskracht voor weirdo’s. Geen enkel land ter wereld heeft zoveel seriemoordenaars gekend als de VS, en procentueel kwam de meerderheid van hen uit mijn geboortestreek. Sekteleiders: idem.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan