'Sterke meisjes huilen niet': Lore T. zat 5 jaar in de klauwen van een tienerpooier

, door (hvt)

lore 1200

'Als ik deed wat hij vroeg, was hij lief. Maar één verkeerde stap en ik kreeg met de zweep, zoals de olifanten in het circus'

Als we Lore T. (18) spreken op het kantoor van Child Focus, klinkt ze vastberaden: ze wil dat andere meisjes niet in de val van een tienerpooier trappen. Of als het daarvoor al te laat is: dat haar verhaal hun de moed geeft om hulp te zoeken. Lore zélf heeft daar dik vijf jaar over gedaan: toen ze nog geen 12 was raakte ze verstrikt in het web van tienerpooier Mo, pas op haar 17de wist ze eruit te ontsnappen.

Lore T. «Al die tijd wist niemand wat er met mij aan de hand was. Ik hield alles voor mezelf. Ik schaamde me, maar ik was ook bang. Had ik tegen iemand iets gezegd, dan was ik in een lijkzak beland. Of dan hadden ze mijn mama of zusje iets aangedaan. Daar dreigden ze altijd mee.»

HUMO Zo schreef je het ook in je dankbrief aan Child Focus: ‘Zonder jullie zoekwerk zat ik nu al lang in een lijkzak.’

Lore T. «Ik was bijna 18 toen ik dat schreef, en was ongeveer een jaar uit het tienerpooiercircuit. Ik wilde met een schone lei beginnen en daarom wilde ik iedereen bedanken die ervoor had gezorgd dat ik er nog was. Maar ik had nooit verwacht dat ik een antwoord zou krijgen op mijn brief, laat staan dat dit boek er zou komen.»

HUMO Dat boek begin je met een bekentenis: ‘Ik mis het.’

Lore T. «Ik wil niet de verkeerde indruk wekken – ik mis het niet zo hard dat ik ooit zou teruggaan – maar vijf jaar lang was mijn leven één groot, spannend avontuur. Als ik de prostitutie even buiten beschouwing laat, dan heb ik me soms ook geamuseerd. Het was een tijd van wilde feestjes, van geld in overvloed en mooie kleren. Nu vind ik mijn leven zo saai. Het enige wat ik nog doe, is naar school gaan. Komt daarbij dat die bende van tienerpooiers aanvoelde als de familie die ik nooit had gehad. Ze sloegen en bedreigden me, dwongen me in de prostitutie, maar ze waren er ook altijd voor me als ik hen nodig had of in de problemen zat.»

Een mamakramp

HUMO ‘Het stond in de sterren geschreven dat ik in de handen van tienerpooiers zou terecht- komen,’ schrijf je.

Lore T. «Ik had geen familie, zat al sinds mijn 5de periodes in een instelling, en ik was onzeker. Daar gaan ze voor: de kwetsbaarste meisjes. Die kunnen ze het meest wijsmaken. Ik was ook pas 11, hè. Wist ik veel of ik kwetsbaar was. Ik wist alleen: ‘Ik ben geen normaal meisje, zoals degenen die wél een gezin hebben.’»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan