Joyce Delbaere: 'Die vette slang wil mij kapot!'

Joyce Delbaere: 'Joyce Delbaere'

‘Vreemd dóén is iets anders dan vreemdgáán, Geert!’ zei ik. ‘Dát hadt ge tegen dat mens moeten zeggen. En voor de rest blijven ontkennen tot ze haar eigen gezaag beu werd. Is dat nu zo moeilijk?’

Er was nog iets: een vriendin van zijn vrouw had ons hand in hand zien lopen, in een park. Geert vond dat niet tof, na een halve minuut liet hij mijn hand al los. Maar dat was genoeg voor die ver-klikster.

‘En voor zoiets overgaan tot bekentenissen? Komaan! Is het abnormaal dat een uitgever hand in hand loopt met een schrijfster? Ik denk het niet. Ge hadt kunnen zeggen: ‘Joyce is een uniek talent, maar ze is wat onzeker, dat hebben alle debutanten. Ze zoekt een vaderfiguur binnen de uitgeverswereld. Houvast eigenlijk, en dat heb ik haar geboden. Door haar hand vast te houden.’ Uw vrouw zou dan geantwoord hebben: ‘Dat begrijp ik, ge zijt een goeie en professionele uitgever, Geert. Het is nu eenmaal een job die draait rond emoties. Dat handje vasthouden vind ik niet erg.’’

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven