Hoe Europa de vluchtelingen in de handen van smokkelbendes duwt

, door (ab)

vrijbeeld

'Jongeren worden vaak seksueel misbruikt. Een meisje dat 500 euro schulden had bij een smokkelaar kon afbetalen aan 5 euro 'per keer''

In het modderkamp van Duinkerke – ‘Grande-Synthe’ – kon je soms de onderhuidse dreiging voelen, vertelt Sofie D’Hulster, die als voorzitter bij de Gentse vzw Humain verschillende vluchtelingenkampen in Noord-Frankrijk bezocht.

Sofie D’Hulster «Vorige winter zaten daar zo’n 2.500 mensen bij elkaar gepakt in tentjes in een stinkende modderpoel. De smokkelaars zaten achteraan op een hoger gelegen, droger gedeelte, een eindje weg van de gewone vluchtelingen. Die waagden zich nooit te dichtbij, want ze waren doodsbang voor de smokkelaars, die het kamp controleerden. Ze mengden zich onder de bewoners, zagen wie er binnenkwam en wie met wie praatte. Als vrijwilliger heb je dat in het begin niet in de gaten, maar zodra je binnenkomt, word je gescreend – door hen of één van hun loopjongens. Ze komen direct naar je toe en lachen heel vriendelijk: ‘Hello.’ Vervelend, want je weet nooit of je met een smokkelaar te maken hebt, of met een vluchteling pur sang.’

»Omdat de mensen in het kamp niets over de smokkelaars wilden zeggen – je weet nooit wie er naast je staat – heb ik verschillende bewoners meegenomen naar een bestelwagen buiten het kamp en heb ik ze daar geïnterviewd met een tolk. Zo ben ik veel over de smokkelpraktijken binnen de kampen te weten gekomen. De macht van de smokkelaars is bijna onbeperkt. Aan de ingang van het kamp hangt altijd een groepje rond die de nieuwelingen opwacht. Ze bepalen wie er binnenkomt en wie gesmokkeld mag worden. Ze intimideren gezinnen die nog geen ‘klant’ bij hen zijn en gebruiken desnoods geweld om hen te overtuigen. Ze snijden tenten open zodat het binnenregent en er zijn zelfs verhalen over tenten die in brand werden gestoken. De vluchtelingen durven niets te zeggen en gaan hen ook niet verlinken, want in hun ogen zijn de smokkelaars de enigen die hen kunnen helpen om in het Verenigd Koninkrijk te geraken.

»Hoe kleiner de kampen zijn, hoe groter hun macht. In Norrent-Fontes is een kamp dat volledig gerund wordt door smokkelaars en waar vluchtelingen 500 euro entree moeten betalen. Om te belanden in een tentje tussen de modder, kapotte kleren en uitwerpselen, zonder elektriciteit of stromend water.

»Calais was veel groter, daar waren verschillende rivaliserende bendes aan het werk – Afghanen, Koerden, Eritreeërs – die met elkaar in de clinch gingen. Soms waren er massale vechtpartijen. Afgelopen zomer is er in een messengevecht nog een Soedanees doodgestoken door een Afghaanse bende. Waar de smokkelaars in Calais precies zaten, was moeilijker te zeggen, omdat ze helemaal tussen de vluchtelingen geïnfiltreerd waren. Maar uit sommige straatjes van het tentenkamp bleef je liever weg: je voelde er de argwaan van zwijgende mannen die je bekeken, je wist dat er plunderingen, diefstallen en gewelddaden gebeurden.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven