Bierlucht en zweet: Onze Man op tour met Steak Number Eight

, door (jm)

steak1200

'Ons grootste schrikbeeld: het leven leiden van een bankdirecteur'

Skroeft. Het is erg belangrijk dat ik de gelaagdheid van dat woord – en van het afgeleide adjectief skroeftig – ten volle begrijp, bezweren de vier jongens van Steak Number Eight me. Ik heb me in het busje gewurmd waar naast Brent Vanneste (23, gitaar en zang), Cis Deman (24, gitaar), Jesse Surmont (23, bas) en Joris Casier (24, drums) ook nog manager Thomas, geluidsman Nico, merchandiseverkoper Simon en fotograaf Anton proberen om zo weinig mogelijk volume in te nemen. Het is, laat ik daar maar eerlijk in zijn, een skroeftig busje.

Brent Vanneste «Het is Anton die het woord heeft uitgevonden. Iets dat een beetje vuil en rommelig is, maar tegelijk ook charmant en grappig, dat is skroeftig. En wij houden van skroeftig. Wij zitten graag in een smoezelig café waar de pintjes een euro twintig kosten, met allemaal skroeftzakken aan de toog. Ons gedrag is vaak ook gewoon skroeftig. Maar de muziek van Steak niet, vind ik.»

We zijn ’s middags in Gent vertrokken en staan voor een travel day die Steak Number Eight voor het eerst in Polen moet brengen. De muziek in het busje gaat meteen op luid, de fles Jack Daniel’s wordt doorgegeven, en er wordt nog gelachen met een anekdote uit de backstage van het concert dat ze gisteren speelden. Laat ik het zo zeggen: om hun ‘Jongens en wetenschap’-gehalte wat op te drijven, hebben de gasten van Steak uitgetest of dat kán, een ijsblokje in een mensenanus duwen.

Cis Deman «Maar niet bij onszelf, hè: we hadden een gewillig slachtoffer. Het kan trouwens. Maar het ijsblokje floepte er wel meteen weer uit.»

Ik besluit om niet te vragen of het daarna nog in een gin-tonic is beland.

De hele dag zal de sfeer in het busje roerig blijven. Wat me meteen voor de jongens inneemt: ze lijden niet aan haast. Op zowat elke autosnelwegparking wordt gestopt voor bevoorrading. Het gaat zelden om een walnotenslaatje en een smoothie.

Cis «Je kunt niet gezond eten op tour. McDonald’s en Burger King: het aanbod langs de autosnelweg is niet echt geweldig, hè. Grote artiesten kunnen een gezonde catering eisen. Wij zijn al blij als er in de concertzaal iets eetbaars klaarstaat.»

Joris Casier «‘Good things are coming.’ Dat moet je jezelf de hele tijd voorhouden, want anders kun je gek worden op zo’n tour.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven