James Hetfield van Metallica: 'Mijn kinderen zijn tieners: ze vinden mij dus sowieso een idioot'

, door (nm)

'Los van de drank, de drugs en de vrouwen zijn vooral mijn gedachten een probleem'

Als we ‘Lulu’ en Lou Reed even buiten beschouwing laten, is ‘Hardwired... to Self-Destruct’ de eerste nieuwe plaat van Metallica in acht jaar. Maar met tachtig minuten, verspreid over twaalf nummers en twee cd’s, krijgen we wel véél Metallica in één keer. Hetfield en co. hadden blijkbaar iets goed te maken bij de fans.

– Zijn jullie lui geweest, James?

James Hetfield «Hoegenaamd niet. We hebben een film gedraaid, het Orion Festival opgericht (een grootscheeps hardcore- en metalfestival dat na twee edities werd afgevoerd omdat het zwaar verlieslatend was, red.), veel gespeeld, een plaat met Lou Reed gemaakt... Het is niet dat we op ons gat op het strand hebben gelegen. Er is altijd iets gaande in de wereld van Metallica. We hebben intussen wel een zekere status bereikt – niemand die ons nog achter de vodden zit: ‘Komaan, tijd om een plaat te maken!’»

– In die acht jaar is de manier waarop we muziek beluisteren opnieuw helemaal veranderd. Hoe sta je tegenover streamingsites?

Hetfield «Ik vind ze geweldig. Muziek naar de mensen brengen is sowieso een nobele zaak. Maar de artiest heeft er veel werk in gestoken en hij moet daarvoor betaald worden. Dat is alles wat we ooit hebben gevraagd. Stelen is niet goed. Toen het internet opkwam, leek niemand zich raad te weten met de nieuwe mogelijkheden, maar alles lijkt stilaan in de plooi te vallen.»

– Wat wilden jullie met ‘Hardwired...to Self-Destruct’ bereiken?

Hetfield «God, ik denk dat we iedere keer dezelfde ambitie hebben: een betere plaat maken dan de vorige keer. In de wetenschap dat we nooit de ultieme Metallica-plaat zullen maken: we gaan maar door en door als hamsters in een rad, maar dat is geen probleem: we lopen gráág in dat rad. It’s what we do.

»Je kunt al onze platen als mijlpalen zien, in die zin dat ze vastleggen waar wij als mensen staan op het moment dat ze verschijnen. Wie onze hele back catalogue beluistert, hoort ons als het ware opgroeien.»

– Jullie klinken op ‘Hardwired...’ inderdaad als zelfverzekerde volwassenen.

Hetfield «We hadden achthonderd riffs om uit te kiezen, dus over het materiaal hoefden we ons geen zorgen te maken. Bovendien hebben we na al die jaren wel wat ervaring opgebouwd: we weten perfect wat we kunnen. Elk afzonderlijk zijn we maar zozo, samen zijn we onklopbaar.»

– De plaat duurt bijna tachtig minuten, verdeeld over twaalf songs.

Hetfield «Dat krijg je als ik met Lars (Ulrich, de drummer, red.) aan het schrijven sla: de songs zijn lang. Dan zegt de ene: ‘Dit is te lang, laten we het inkorten.’ En de andere: ‘Ja maar, wacht even, het klinkt juist zo geweldig.’ En voor je het weet: knal, wéér een lange song.

»Korte liedjes zijn een werkpuntje, maar voor de rest ben ik gek op de nieuwe plaat. Ik hou van alles: de riffs, de sfeer, de sound... Onze producer Greg Fidelman heeft geweldig werk geleverd. Ook als bemiddelaar. Lars en ik zijn als broers: we houden van elkaar, maar we maken vaak ruzie. Een echte haat-liefdeverhouding, zeker als we samen muziek aan het maken zijn. Als we weer eens kop tegen kop stonden, wist Greg hoe hij ons moest aanpakken. Al moet ik erbij zeggen dat het tussen Lars en mij niet meer zo erg is als vroeger. We begrijpen elkaar beter.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven