Het leven zoals het is rond de kerncentrale van Tihange: tussen kerk en koeltoren

© Foto's: Maikel Samuels

, door (mdv)

Als een icoon van het nucleaire tijdperk torent de kerncentrale uit boven het dorp Tihange, onder de rook van Luik. De betonnen kolossen staan in een bocht van de Maas, letterlijk in de achtertuin van de dorpsbewoners. Het complex is gegoten in beton, maar het piept en het kraakt.

De koeltorens blazen stoom af, maar zelden alle drie tegelijk. De reactoren liggen geregeld stil door storingen in de elektra, kleppen of pompen. Het reactorvat van Tihange 2 kampt bovendien met haarscheurtjes. In die reactor heeft de Franse bouwer ‘sjoemelstaal’ gebruikt, zo is dit jaar gebleken.

De centrale van Tihange werd begin jaren 70 gebouwd op de rechteroever van de Maas. In 1975 werd ze in gebruik genomen. Halverwege de jaren 80 volgden reactor 2 en 3. Samen met de vier reactoren van Doel dekken ze 55 procent van de huidige elektriciteitsbehoefte in België. De centrale is ook een grote bron van werkgelegenheid en belastinginkomsten in de regio.

Oorspronkelijk zou de centrale van Tihange in 2015 sluiten, maar door een dreigend elektriciteitstekort besloot de Belgische regering in 2012 om haar langer open te houden. De sluiting van Tihange 2 staat nu gepland in 2023, de reactoren 1 en 3 mogen blijven draaien tot 2025.

Dat leidt tot grote bezorgdheid in de regio, met name over de grens in Nederland, Duitsland en Luxemburg. Onder aanvoering van de burgemeesters van Aken, Heerlen en Maastricht wordt geprobeerd de sluiting van de centrale langs juridische weg af te dwingen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven