Joyce Delbaere: 'Ik doe ook aan yoga, maar ik heb dat niet nodig'

Joyce Delbaere: 'Joyce Delbaere'

Stuur alles maar op wat je hebt,’ had Anna kortweg gezegd, ‘en dan zien we wel.’ Ik had haar aangesproken op een feestje, wat dacht je. Ze was slecht gekleed en werkte bij een grote uitgeverij. Ik had indruk gemaakt, want twee dagen later belde ze voor een afspraak.

‘Ik heb de eerste drie hoofdstukken van ‘Effe chille’ gelezen,’ zei ze toen ik goed en wel in dat kale vergaderzaaltje zat. Anna was nog even slecht gekleed, maar dan op een andere manier. Ze sprak als een gps, erg afgemeten.

‘En? Goed, hè! En de volgende hoofstukken zijn nog beter,’ zei ik om het ijs te breken. Want als er íéts op symbolische wijze aanwezig was, dan was het wel die bevroren materie. Dit was een vrouw met littekens op haar ziel. En dan krijg je dat ijs.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven