Humo's Comedy Cup 2016: en de winnaar is Jens Dendoncker

, door (tr)

jens dendoncker vrijbeeld

'Gsm's, Tipp-Ex, kersenpitkussens: ze hebben al van alles in mijn mond gestopt'

‘Wie is daar in godsnaam verantwoordelijk voor?!’ wou de inderhaast opgetrommelde spoedarts weten. Waarop diegene die zichzelf ‘de voorzitter’ noemde – hij had wat weg van Guy Mortier – in de richting van de Arenberg wees en met zijn laatste adem prevelde: ‘JensDendoncker.’ We hebben een winnaar!

Geen twijfel mogelijk: uit het trio Comedy Cup-finalisten dat in de Arenberg het voetlicht én de geschiedenis instapte, was Jens Dendoncker het best bestand tegen ons aangeboren scepticisme en wist hij als geen ander te voorzien in onze onlesbare dorst naar dijenkletsers. Overtuigen zou hij, en wel met een meedogenloos gevoel voor zelfspot, een uitgekiend talent voor anekdotiek, een veel te klein T-shirt en – daar draait het nog altijd om – góéie bakken. Dendoncker liet het massaal opgedoken publiek uit z’n hand eten, wat eerlijk gezegd nu ook weer niet zó moeilijk was: de primus inter pares had z’n eigen fans per bus laten importeren vanuit West-Vlaanderen.

Jens Dendoncker «Euh, ja. Toen bekend werd dat ik in de finale zou staan, begonnen heel wat vrienden en familie meteen plannen te maken om de verre reis naar Antwerpen te ondernemen. Dus wij dachten: ‘Zou het niet makkelijker zijn als we allemaal samen gaan? Dan kunnen we tenminste nog iets drinken.’ Het gevolg was dat ik een dubbeldekker vol fans in mijn kielzog had. Maar met of zonder bus: ze waren sowieso gekomen, daar was geen tegenhouden aan.»

HUMO De respons was ernaar, maar had je verwacht dat jouw naam over de lippen van Guy Mortier zou rollen bij de bekendmaking?

Dendoncker «Nee, dat niet. Ik weet dat ik bij de bekendmaking deed alsof het logisch was dat ik won, maar ik was er toch niet gerust in. Met een vakjury kan het alle kanten uit. Bovendien dacht ik dat al die fans net in mijn nadeel zouden werken. Mensen die jou kennen, lachen minder hard met je moppen: ze kennen je materiaal al.»

HUMO Hoe dicht ligt dat bij de waarheid? Je vertelde tijdens je set dat je epilepsie hebt en bijgevolg al de vreemdste voorwerpen tussen je kaken geklemd hebt gekregen.

Dendoncker «Ik héb epilepsie. En inderdaad, daardoor worden de meest uiteenlopende dingen in mijn mond gestopt wanneer ik eens een aanval heb, zodat ik toch maar niet op m’n tong zou bijten: gsm’s, portefeuilles, potjes Tipp-Ex, een kersenpitkussen… Alleen dat van die Koran was verzonnen. Nu ja, voorlopig nog.

»Dat is het voordeel aan comedian zijn: je kunt je tekortkomingen ombuigen in sterktes. Het werkt bijna therapeutisch, want wat jou ook overkomt, je kunt altijd denken dat het nuttig is: je kunt er namelijk een grap over bedenken.»

HUMO Het gerucht gaat dat je ooit in het pijnlijk ongrappige ‘Is er wifi in Tahiti?’ te zien was. Je excuseren mag, Jens.

Dendoncker «Dat zat zo: ik was als volslagen onbekende gevraagd voor ‘Advocaat van de duivel’, dat opgebouwd is rond comedians. Zo kwam de vraag of ik ook niet in dat andere programma wou gaan zitten. En ik durfde niet te weigeren. Wie ben ik ook om een tv-zender af te wijzen, dacht ik (lacht). Maar goed, dat bleek al snel tegen te vallen. Ik moest zoveel moeite doen om een lach te forceren dat het blijkbaar opviel. Iedereen die me kende en die me op tv had gezien, zei achteraf: ‘Jij was daar niet graag, hè?’ Ik kon het slechter wegsteken dan ik dacht (lacht). Ik denk niet dat ze me daar nog zullen vragen.»

Humo 3981/51 20/12/2016

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 20 december 2016

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven