Neerlands Wanhoop: Freek de Jonge over de dementie van zijn moeder

, door (frénk van der linden) en (pieter webeling)

freek1200

Lees meer over dementie »

'Had ik mijn demente moeder in huis moeten nemen? Ik heb het met mijn vrouw besproken. Maar dan zeg je toch: laten we realistisch zijn'

Freek de Jonge «Lastiggevallen worden met de problemen van een ander? We wíllen het gewoon niet meer. Dat zie je ook weer met de opvang van vluchtelingen, daar hebben we geen tijd en vooral geen energie meer voor. Politici hebben dan de mond vol van de ‘participatiesamenleving’ die moet terugkomen, maar de argumentatie is van praktische en financiële aard. Het is goedkoper. Daar heeft toch niemand een boodschap aan?»

We zitten aan een lange tafel in zijn eeuwenoude boerderij aan de Brink in Muiderberg, en we zijn nog maar net begonnen. Hella, herstellende van hartproblemen, geniet buiten van de zon.

De Jonge «Demente ouderen verdwijnen in een parallel universum dat we ‘verzorgingshuis’ noemen. De dagelijkse zorg laten we dolgraag over aan professionals. Hupsakee, weg ermee. Met Neerlands Hoop had ik al een liedje over ‘pakhuizen vol met rimpelkneuzen’, over bejaarden die werden geïsoleerd van de samenleving. Hier en daar zie je nog mensen die heel happy en met veel voldoening hun oude vader of moeder verzorgen, maar dat zijn uitzonderingen. Als er iemand met een collectebus langskomt, willen we best nog wat geven, maar in onze samenleving is échte bekommernis om de ander nagenoeg verdwenen.

'In onze samenleving is échte bekommernis om de ander nagenoeg verdwenen'

»Het is een probleem van tijd en ruimte. Zo noem ik het maar. Op het moment dat de mens zijn intrede doet in de schepping, begint-ie met het indelen van de tijd en het verdelen van de ruimte. Daarmee zet hij een dubbele beperking in. Nou, we zijn nu in een tijdperk aangekomen dat we voor ons gevoel minder tijd én minder ruimte hebben dan ooit. Geldt ook voor mij, hoor. Had ik mijn demente moeder in huis moeten nemen? Dat heb ik wel met Hella besproken. Maar dan zeg je toch: laten we realistisch zijn, in ons leven kunnen we dat helemaal niet opbrengen. Te druk. Te emotioneel beladen, misschien wel. Komt het ooit terug, drie, vier generaties in één huis? Ik denk het niet. Die tijd is voorbij.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan