960.000 Belgen strijden tegen chronische pijn: 'Als je pijn na 3 maanden niet weg is, is de kans klein dat ze nog verdwijnt'

, door (tp)

pijnvrijbeeld

'Soms heb ik zoveel pijn dat ik het liefst van al mijn hand eraf zou kappen. Maar volgens de dokter zou de pijn zelfs dán niet ophouden'

Peggy* legt haar rechterhand op tafel, de handpalm naar boven: ‘Op een gegeven moment kreeg ik last van tintelingen in mijn vingers. Op den duur werden mijn vingertoppen gevoelloos. Later kwam ook de pijn opzetten. Híér.’ Ze laat haar vingertoppen dansen, met haar betere linkerhand omlijnt ze de contouren van de muis van haar rechterhand, duidelijk gezwollen: ‘Nu valt het nog mee. Ooit was mijn hand dubbel zo dik. Als een mandarijn.’

Peggy «Ik heb altijd in de schoonmaak gestaan, ik deed dat graag. Ik werkte deeltijds: 25 uur per week, meestal ’s avonds, in bedrijven in Boom en Willebroek. Maar toen gingen mijn ex en ik uiteen: omdat ik alléén achterbleef met de kinderen, heb ik een extra job aangenomen. Aanvankelijk zonder problemen, tót ik dus last kreeg van die tintelingen. Een dof gevoel. Pijn. Voortekenen waren er niet: ik heb nooit iets voorgehad, ik was nooit ziek. En dan kreeg ik ineens de volle laag. Het ging snel achteruit, werd ondraaglijk: ik kon niet eens meer een bezem vasthouden of een emmer opheffen. Na een paar weken ben ik naar de huisdokter gegaan.»

Het begin van een zwerftocht langs verschillende dokters en specialisten.

Peggy «Mijn huisarts heeft me een pikuur gegeven, récht in de zenuwen in mijn pols. Na twee weken rust was de pijn niet beter. Hij heeft me nóg een spuit gegeven, maar ook die hielp niet: uiteindelijk werd ik naar de specialist doorverwezen. Die heeft me onderzocht, platen gemaakt en geopereerd. Hij heeft de zenuwen... (zoekt naar haar woorden) vrijgemaakt.»

De diagnose was dan al gesteld: het carpaletunnelsyndroom, een geknelde zenuw door overbelasting. Peggy heeft ook artrose aan haar twee duimen. De oorzaak van chronische pijn ligt vaak in de zenuwen en de gewrichten.

Peggy «Dat zijn typische schoonmaaksterziektes. Doordat je de hele tijd dweilen moet uitwringen en emmers moet ronddragen. Het is een beetje zoals een tenniselleboog, maar dan aan de handen.

»In juni ben ik geopereerd: de tintelingen zijn weggetrokken, maar de pijn is gebleven. De operatie is – ik zal het maar zeggen zoals het is – totaal mislukt. De controlearts van de mutualiteit en de specialist die ik heb opgezocht voor een second opinion hebben dat bevestigd.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven