Kroost zoekt troost: Jordi Cruijff, zoon van Johan

, door (red)

jordi cruijff vrijbeeld

'Ik voel wel dat hij meekijkt, daar geloofde hij zelf ook in'

De week in Israël net voordat zijn vader overleed, op 24 maart 2016, was de mooiste week die Jordi zich kon wensen.

Jordi Cruijff «We ontbeten er samen, dronken wat later een kop koffie op een terrasje. En tegen de avond vroegen we elkaar wat we wilden gaan eten. Van die kleine dingen meemaken met hem: dat had ik lang niet meer gehad, ik was al meer dan twintig jaar weg uit het ouderlijke huis. Als iemand overlijdt en je had ’m al een tijdlang niet gezien, dan kun je daar geen goed gevoel aan overhouden. Maar nu was er die tijd in Israël en het was heerlijk. Intens. Ik heb er ook een rustiger gevoel aan overgehouden bij zijn overlijden.

»Hij vond Israël prachtig. Hij hield, net als ik, van de mediterraanse levensstijl. Van het eten. Van het weer. Tel Aviv is een stad in beweging. Het bruist. In restaurants tafelden we lang na. Een wijntje hier, een wijntje daar. Ik zag aan hem dat hij genoot van de tijd die hij doorbracht met zijn zoon.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven