Johan Vande Lanotte (SP.A) neemt afscheid van de Wetstraat: 'Ik heb geen vijanden'

, door (rl)

johan vande lanotte vrijbeeld

'Ik was Theo Francken en Jan Jambon in één persoon'

HUMO U was vicepremier in vier regeringen. Welke was de beste?

Johan Vande Lanotte «De eerste van Guy Verhofstadt (1999-2003), waarin ik minister van Begroting was. Die ploeg hing goed aan elkaar en ik was gerodeerd. De jaren voordien, onder Jean-Luc Dehaene, moest ik de stiel leren. Ik was minister van Binnenlandse Zaken en Asiel: ik was Theo Francken en Jan Jambon in één persoon. Daar kwam de Dutroux-affaire bovenop. Na een jaar in die regering werd ik ook vicepremier, waardoor ik een jaar moest blokken op de sociale zekerheid. Dat was extreem. Ik stond elke ochtend om vier uur op en was voor niemand aanspreekbaar. Die combinatie was te zwaar om ervan te genieten.

»Ik was de eerste die een streng asielbeleid voerde. We halveerden het aantal erkenningen, terwijl de aanvragen niet echt daalden. De mensen die me wilden zien, ontving ik. Wekelijks een twintigtal. Ik vond: als je mensen het land uitzet, moet je ook de moed hebben om die beslissing in hun gezicht uit te leggen. Die confrontaties hebben sporen nagelaten, en het heeft me ook veel tegenwind opgeleverd. Daarom heb ik later nooit kritiek gegeven op iemand die Asiel en Migratie als bevoegdheid had. Ook niet op Theo Francken. Ik ga niet altijd akkoord met hem, maar ik weet dat het op die positie bijna onmogelijk is om goed te doen. Na vier jaar was ik blij dat ik ervan af was. Je moet dat geen twee keer doen, anders kweek je te veel eelt op je ziel.»

HUMO Op welke beslissingen bent u het meest trots?

Vande Lanotte «Het Duinendecreet van 1993. Duizend hectare duinen hebben we voorgoed beschermd. Dat was de kustversie van de betonstop die de Vlaamse regering nu heeft afgekondigd. Ik was nog parlementslid. Louis Tobback had me uitgedaagd toen ik bij hem stopte als kabinetschef: ‘Vanaf nu ga ik je niet meer helpen. Bewijs maar dat je iets kunt.’ Dat was een ideale prikkel.

»In de tweede regering-Verhofstadt was ik minister van Overheidsbedrijven. Een vriend waarschuwde me dat dat geen cadeau was: ‘De Post zal failliet gaan onder jouw bewind.’ Ik heb me daar heel intensief mee beziggehouden en dat bedrijf samen met Johnny Thijs gered. We hebben ook Belgacom naar de beurs gebracht en de luchthaven van Zaventem geprivatiseerd. Alle drie die bedrijven doen het nu nog altijd goed.

»Ik ben er ook trots op dat ik de enige minister in dertig jaar ben geweest die de energieprijzen naar beneden heeft gekregen. Dat was in de regering-Di Rupo, de regering-van-moeten. Het heeft 540 dagen geduurd om ze op de been te krijgen, maar ik heb daar goed kunnen werken. Vooraf had ik gezegd dat ik de energieprijzen zou verlagen. In de partij vond men het al goed als ze op hetzelfde niveau bleven. Ik heb ze met 15 procent verlaagd. Ik zei tegen Gérard Mestrallet (CEO van GDF Suez, nu Engie, red.) dat het onmogelijk was dat hij in België voor hetzelfde gas 15 procent meer zou vragen dan in Frankrijk. Hij begreep dat hij met zijn rug tegen de muur stond.»

HUMO Waarvan hebt u spijt?

Vande Lanotte «Dat de kernuitstap niet is gelukt. Het is een zwakte om te blijven investeren in die oude centrales. Als ze allemaal draaien, is er te véél energie. Daardoor komt er te weinig ruimte vrij voor andere energiebronnen. De zogenaamde experts hebben de vraag de voorbije vijftien jaar schromelijk overschat. Elke winter maken ze ons bang dat het licht zal uitvallen, maar vorig jaar hebben we 1 procent mínder energie verbruikt. Die trend zal zich doorzetten.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven