'Nooit meer diëten': Sandra Bekkari legt uit hoe

, door (kd)

vrijbeeld

'Je bent niet noodzakelijk goed bezig omdat je enkele superfoods op het menu zet'

Met haar recentste kookboek ‘Nooit meer diëten 3’ voerde Bekkari eind december de boekentop 10 aan in de categorie non-fictie (op de hielen gevolgd door Jeroen Meus’ ‘Dagelijkse kost’ en Pascale Naessens’ ‘Puur Pascale’). Haar vorige worp ‘Nooit meer diëten 2’ kaapte op de Gourmand World Cookbook Awards de nationale prijs ‘Best Diet Cookbook’ weg, én bovendien werd ze door de Focus- en WTV-kijkers en de lezers van de Krant van West-Vlaanderen verkozen tot ‘West-Vlaming van het jaar’ (waarmee ze onder meer Wannes Cappelle, Rik Verheye en Wouter Deprez het nakijken gaf). Geen nood als haar naam niet meteen een belletje doet rinkelen: Bekkari wordt door haar uitgeverij omschreven als ‘Vlaanderens succesvolste onbekende auteur’.

De aandachtige Humo-lezer herinnert zich dat Martijn Katan, emeritus hoogleraar voedingsleer aan de Vrije Universiteit Amsterdam, twee weken geleden in dit lekkere blad nog de raad gaf te luisteren naar de ‘officiële, betrouwbare instanties, en niet naar de commercie of de media die alle nieuwe voedingshypes onder de aandacht brengen’. Zitten we dan momenteel met uw poezelige voetjes te spelen? Geenszins: Bekkari volgde de opleidingen voedingsleer, orthomoleculaire voedingsleer en voeding en gezondheid aan de Open Universiteit Nederland, en kan dus op een brede wetenschappelijke basis bogen. Eat thát!

Sandra Bekkari «Het plotse succes is overdonderend en bij momenten surrealistisch, maar natuurlijk ook heel fijn. Volgens mij heb ik het te danken aan de haalbaarheid van mijn methode: mensen beseffen dat ze kunnen blijven genieten van lekker eten. De reden waarom velen de stap niet zetten naar een gezonder eetpatroon, is dat ze ervan uitgaan dat gezonde voeding synoniem is voor konijnenvoer.

»Nu, het is een heel lange weg geweest: ik begeleid al 20 jaar mensen naar een gezondere levensstijl, en heb in 2008 de Sana-methode uitgewerkt, die uitvoerig aan bod komt in mijn boeken. Maar toen ik in 2014 als bezoeker rondliep op de Boekenbeurs tijdens het schrijven aan ‘Nooit meer diëten 1’, dacht ik: ‘Waar ben ik in gódsnaam mee bezig? Er zijn al zoveel kookboeken!’ Toch ben ik ermee doorgegaan, omdat ik vanuit de praktijk merkte dat er nood aan was. Ik werk samen met een team van 36 coaches van wie meer dan de helft klassiek geschoolde diëtisten zijn: we geven mensen heel veel recepten mee, maar constateerden dat een recept zonder smakelijke foto niet echt aanspreekt. Dus besloot ik een boek als werkinstrument uit te brengen. Maar dat ook het grote publiek ervoor zou vallen, had ik nooit durven te dromen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven