Het lieve leven en hoe het te lijden: Luckas Vander Taelen, historicus, journalist en acteur

, door (wh)

Luckas Vander Taelen
© Carmen Devos

'Je mag nooit de waarden opgeven waar vorige generaties voor hebben gevochten'

Hij was de promotor van het beruchte filmpje ‘Femme de la rue’, waarin de jonge Sofie Peeters, camera achter zich aan, door Brussel flaneerde en er op goedkeurend gefluit en aanmoedigende koosnaampjes als ‘salope’ en ‘sale pute’ werd onthaald. Een column in De Standaard over de ongelukkige ontmoetingen met onze multiculturele broeders in zijn eigen wijk in Vorst, leverde hem de banbliksems van Ecolo op. Maar Cas beet moedig van zich af en blijft het opnemen voor de Verlichtingswaarden. Welaan dan, van deze man wil ik best wat levenswijsheid opsteken.

Luckas Vander Taelen «Ik ben een halve wees: mijn vader heb ik nooit gekend, hij stierf op 37-jarige leeftijd in september 1957 en ik werd geboren in januari 1958. Ik ben opgegroeid samen met mijn moeder en een drie jaar oudere zus. Vader had een afwijking aan zijn hart, het gevolg van slecht verzorgde gewrichtsreuma. De reuma tast de hartkleppen aan, zodat die verharden. Verharde kleppen sluiten niet meer goed af, zodat het hart lekkages gaat vertonen. Wilfried Martens had door een chirurgische ingreep dezelfde ziekte overleefd. Vandaag de dag is dat vrij makkelijk op te lossen, maar in 1957 dus níét.»

HUMO Wat voor soort man was je vader?

Vander Taelen «Hij was zeer literair aangelegd, leraar Grieks en Latijn. Maar daarbovenop, zeer merkwaardig, had hij een onwaarschijnlijke technische knobbel – die ik helemaal niet heb. Hij werkte aan motoren, monteerde radio’s, deed alle denkbare klussen in huis. Mijn zus had ook dat technische: ze werkte als fotograaf.

»Vader was zeer joviaal, graag gezien, erg sympathiek: tot op de dag van vandaag ontmoet ik oude mannen die zijn leerling zijn geweest en vol lof over hem praten. Beetje een dandy, altijd piekfijn gekleed, flamboyant ook. Hij deed aan amateurtoneel, was een behoorlijk acteur, wat ik dan weer wél van hem heb overgeërfd (Vander Taelen haalt zijn portefeuille tevoorschijn en toont mij een zwart-witfoto van een jongeman die sterk op hem lijkt).»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven