De niet zo schokkende waarheid over suiker: 'Helemaal niet verslavend'

, door (red)

suiker 1200

'Noem het een verslaving, en je hebt een mooi excuus voor ongezond gedrag. Als het de schuld is van de suiker en van de industrie, ben je zelf niet verantwoordelijk'

Suiker is de nieuwe sigaret. Neem één chocolaatje en je wilt de hele doos. Drink elke dag een blikje frisdrank en je kans op dodelijke ziekten neemt toe. Fabrikanten verleiden ons op subtiele wijze. Ze stoppen sluipsuikers in blikjes doperwten. Ze geven suiker schuilnamen als melasse of agavesiroop. Op een pak suiker hoort een doodshoofd.

Het is een overtrokken beeld en wetenschappers weten dat al lang, maar hun weerwoord klinkt niet uit boven de boeken (‘Zelfmoord door suiker’), de websites (‘In zes stappen afkicken van je suikerverslaving’), de goeroes (‘Suiker was mijn ergste vijand’), de documentaires (‘De bittere waarheid over suiker’) en de blogs (‘Killercola’). Nu vet bij nader inzien toch niet zo slecht blijkt, is de focus verschoven. Het kwaad heet voortaan suiker. Fitnessclubs in het hele land organiseren al een tijdlang zero sugar challenges. En overal duiken zelfbenoemde afgekickte suikerjunkies op.

Maar over suiker bestaan erg veel misverstanden, zeggen Rob Markus en Fred Brouns. Rob Markus, hoogleraar neuropsychologie en psychofarmacologie aan de universiteit van Maastricht, weet alles over de werking van suiker in het brein. En Fred Brouns, emeritus hoogleraar innovatie gezonde voeding, is gespecialiseerd in de wijze waarop ons lichaam met suiker omgaat. Samen werken ze graag enkele ‘witte misverstanden’ weg.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven