'Mama, ze pesten me.'
Stop de pestkop: wat je als ouder van een getreiterd (of treiterend) kind moet doen

, door (hvt)

'Mijn broer Otto-Jan werd vooral gepest tijdens het voetballen' Roeline Ham

Alles over pesten op humo.be »

'Ik zag die ene pestkop naar buiten komen en ben op hem afgevlogen: ‘Gij moet oppassen of ik plak u tegen de muur!'

Patricia* «Ik weet niet precies wanneer het pesten is begonnen. Op een bepaald moment wás het er gewoon. Freya zat in het vierde leerjaar en ik had gemerkt dat haar resultaten achteruit kachelden. Ze ging ook niet meer graag naar school. Ze vertelde weleens dat ze wat werd geplaagd, maar je weet hoe dat gaat op die leeftijd. Ik dacht dat het wel over zou gaan.

»Met de signalen die ik van mijn dochter kreeg, ben ik naar haar juf gestapt. Zij zou het in de gaten houden, beloofde ze. Twee weken later kwam ze met de boodschap: ‘Uw dochter wordt veel harder gepest dan we dachten.’ Freya is een kind dat door iedereen graag gezien wil worden. Ze kan er niet tegen als iemand haar niet leuk vindt. Dan denkt ze: ‘Wat heb ik misdaan?’ Dat maakt van haar een makkelijke prooi en daar maakte een groepje van drie klasgenoten misbruik van. Ze zochten Freya doelbewust op tijdens elke speeltijd. Dan begonnen ze haar te schoppen, ze sloegen op haar hoofd en trokken aan haar haar, net zolang tot ze zei: ‘Ik ben een loser.’ Ze lieten haar zelfs niet naar het toilet gaan: ‘Alleen leuke meisjes mogen naar het toilet.’ Met z’n drieën voelden ze zich oppermachtig. Freya had ook wel vriendjes in de klas, maar die grepen niet in. Misschien wisten ze niet goed hoe ze ermee om moesten gaan.

»Eerst heb ik zelf de ouders van de drie aangesproken, maar mijn opmerkingen vielen op koude steen. Ze geloofden me gewoon niet: ‘Mijn kind doet zoiets niet.’ Ze draaiden de zaken zelfs om: ‘Het is jouw dochter die pest.’ Zo’n reactie snap ik niet. Wat moet zo’n kind dan denken? ‘Ik kan iemand bont en blauw schoppen, en ik kom er nog mee weg ook.’»

No blame

Toen Freya naar het vijfde leerjaar ging, werd het gepest wat minder – de juf had de klas beter in de hand – maar in het zesde flakkerde het weer op, venijniger dan daarvoor.

Patricia «Ze noemden haar Freya Ebola: ‘Kijk niet naar Freya of je krijgt ebola.’ Of ze had een verliefde jongen afgewezen en die begon haar uit te schelden voor hoer en slet. Wanneer ze thuiskwam, zag ik meteen aan haar gezicht hoe erg het die dag was geweest. Vroeg ik hoe het ging, dan zei ze wel: ‘Ça va.’ Maar ik zag meteen: het is niet ‘ça va’.»

'Akkoord,' zei de directrice, 'maar misschien lokt uw dochter het gepest wel uit.' Zoals je tegen een verkrachte vrouw zegt dat ze maar geen minirok had moeten aandoen'

HUMO Deed de school niks?

Patricia «Telkens als het fout liep, werd de no blame-methode opgestart. Dan werd er in de klas over het gepest gepraat, maar zonder iemand te beschuldigen. Eigenlijk bleef het bij: ‘Ga je het nog doen?’ – ‘Nee, ik ga het nooit meer doen.’ Daarna begon het gepest weer van voren af aan.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven