Voorpublicatie: de avonturen van Pussy Riot in de goelag van Poetinland

, door (red)

''Vond je het fijn om seks te hebben in de kerk?' vroeg de bewaker me'

Ik ben veroordeeld tot twee jaar en vanavond reis ik van een Moskouse gevangenis naar een strafkolonie in Mordovië.

De Mordovische gevangen-kampen zijn berucht: de strengste discipline, de langste werkdagen, de schandelijkste onrechtvaardigheid. Als mensen naar Mordovië worden gestuurd, is het net alsof ze naar hun executie moeten. Tot op het laatst hopen kameraden dat hun vriend of vriendin niet daar terecht zal komen. ‘Misschien blijft dat je bespaard?’ vragen ze. Het bleef mij niet bespaard.

Mordovië is een streek van moerassen en gevangenkampen. Hier fokken ze koeien en gevangenen. De koeien krijgen kalveren en geven melk, de gevangenen naaien uniformen. Ik ben bewakers van de vierde en de vijfde generatie tegengekomen. Als peuters leren de plaatselijke inwoners dat het enige doel in het leven het breken van de wil van anderen is.

Dwangarbeid wordt in Mordovië op grote schaal toegepast sinds de late jaren 20. Het Mordovische kampencomplex is ontstaan ten tijde van de ‘omvorming van sociaal gevaarlijke elementen’, zoals Stalin die organiseerde. Vóór Stalins opkomst konden politieke gevangenen boeken lezen, zich ontwikkelen en schrijven. Alles veranderde abrupt tijdens Stalins bewind. Dwangarbeid werd de voornaamste methode van heropvoeding. De resultaten van de Sovjet-planeconomie werden bereikt ten koste van de levens van honderdduizenden mensen die naar de kampen waren gestuurd.

'Ik ben bewakers van de vierde en de vijfde generatie tegengekomen. Als peuters leren de plaatselijke inwoners dat het enige doel in het leven het breken van de wil van anderen is'

Coupé zonder ramen

Er zijn geen matrassen, kussens of dekens in de wagon voor de veroordeelden. Ik geef de deken die ik bij me heb aan een medereizigster, een vrouw die acht maanden zwanger is, en klim op de bovenste brits. Er zitten geen ramen in de coupé. Ik vraag de bewakers om het raam in de gang een beetje open te zetten: ik wil voor de laatste keer naar Moskou kijken. Ze openen het.

Een bewaker komt naar onze kooi en fluistert iets. Hij vraagt me om teksten van Pussy Riot-songs voor hem op te schrijven. Ik doe dat gehoorzaam en schrijf onder aan de pagina: ‘Geschreven op 22 oktober 2012 in een wagon op weg van Huis van Bewaring nr. 6 naar Mordovië.’ Ik geef het papier aan hem.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan