Het bewuste 7 Hoofdzonden-interview van Siegfried Bracke

© Photonews

, door (dvda)

Siegfried Bracke (47), de immer gevlinderdaste Wetstraatjournalist van de VRT, heeft een dagje vrij en ontvangt ons in zijn huis in Heusden, waar we afspreken het voor één keer niét te hebben over het kwaliteitsverschil tussen het VRT-journaal en het VTM-nieuws, maar ons te concentreren op zijn deugden en ondeugden. De Zeven Hoofdzonden.

'Ik zou iedere dag wel op een andere vrouw verliefd kunnen worden, maar een mens heeft nog wat anders te doen ook, hè?'

Hoogmoed

Siegfried Bracke «Je zou het misschien niet zeggen, maar ik ben van nature een heel bedeesd mens. In principe schuw ik gesprekken onder vier ogen, vooral interviews waarin ik verondersteld word mijn ziel bloot te leggen. Het klinkt bizar, ik weet het, maar voor een camera staan en een miljoen mensen toespreken, vind ik veel minder moeilijk dan geïnterviewd worden door een andere journalist.»

HUMO Waarom laat je je dan zo vaak interviewen? Sommige van je collega’s, Bavo Claes en Sigrid Spruyt bijvoorbeeld, geven nooit interviews.

Bracke «Soms haalt mijn ijdelheid, mijn verlangen om in de belangstelling te staan, het van mijn bedeesdheid. Dat, én het idee dat ik misschien wel iets te vertellen heb.

»Maar ijdelheid is niet hetzelfde als hoogmoed. Voor mij betekent hoogmoed: over je stok springen. Iemand die hoogmoedig is, doet dingen die hij eigenlijk niet aankan, terwijl hij dat diep vanbinnen zelf ook wel wéét. Dat zie ik heel vaak om me heen, bij politici, maar ook bij collega-journalisten en andere tv-figuren. Die mensen zijn hyperambitieus en willen per se dingen doen waar ze niet geschikt voor zijn of die te hoog gegrepen zijn. Vroeg of laat vallen ze dan van de piëdestal waar ze zichzelf, in hun mateloze zelfoverschatting, hebben op geplaatst.»

HUMO Heb jij zelf nooit last van hoogmoed? 

Bracke «Nee. Ik weet dat hoogmoed altijd voor de val komt, ik houd mezelf goed in toom. Ik wil niet op mijn bek gaan. Als je dingen doet waar je het talent niet voor hebt, krijg je vroeg of laat klappen. Daarom vind ik het heel belangrijk om stilletjes naar de dingen toe te groeien: je mag niet te snel willen zijn en te grote stappen ineens willen zetten. Toen ik pas journalist was en Gui Polspoel aan het werk zag, dacht ik: ‘Dat wil ik ook kunnen. Zo scherp wil ik ook zijn.’ Maar ik wist dat ik dat toen nog niet kon: ik wist dat ik het me niet kon permitteren zomaar de Wetstraat binnen te stormen en iedere politicus die ik tegenkwam zonder pardon het vuur aan de schenen te leggen. Ik wist dat ik eerst heel goed moest rondkijken, alle spelers op het veld moest leren kennen, en veel ervaring moest opdoen.»

HUMO Pleit je nog steeds onschuldig als we hoogmoed definiëren als ‘jezelf beter voelen dan een ander’?

Bracke «Nee, want ik dúrf mezelf weleens beter te voelen dan andere mensen. Ik erger me mateloos aan domheid. Ik weet dat het niet zou mogen, maar het is sterker dan mezelf. Ik doe mijn best om mensen die ik op het eerste gezicht dom vind niet te snel te veroordelen, maar het is niet gemakkelijk, want domheid bestáát gewoon. Het is bijvoorbeeld objectief aantoonbaar dat een aria van Bach veel mooier is dan ‘Ik zie zo gère m’n duivenkot’ van Bobbejaan Schoepen. Dat is geen kwestie van smaak, dat is loepzuiver te bewijzen. Als iemand dan zegt, ‘Ik vind ‘Ik zie zo gère m’n duivenkot’ veel beter dan Bach,’ is hij in mijn ogen dom, maar ik probeer hem wel meteen zijn domheid te vergeven, omdat ik weet dat je, om Bach te appreciëren, een soort vooropleiding moet hebben gehad.

»Ik probeer in principe zo mild mogelijk voor andere mensen te zijn, maar dat is ongelooflijk moeilijk voor mij; mijn eerste reflex is: niét mild te zijn. Als ik iemand iets doms hoor zeggen, is mijn eerste reactie altijd: ‘Domme kloot!’ Pas achteraf ga ik denken: ‘Maar is het wel zo dom wat die man of vrouw zegt? Zou ik niet wat welwillender proberen te zijn?’

»Ik denk dat ik met het klimmen der jaren automatisch wat milder word, waarschijnlijk omdat ik besef dat ik zelf ook al heel wat stommiteiten heb begaan, en dat ik zelf ook op een beetje mildheid van de anderen hoop.»

HUMO Hoe mild ben je voor je medemens als hij je op straat ongevraagd aanklampt omdat hij je van de televisie herkent?

Bracke « In zulke gevallen denk ik altijd als een kleine zelfstandige, die te allen tijde vriendelijk is tegen zijn cliënteel. Veel andere tv-figuren zijn nors en onbeleefd als ze op straat worden herkend, maar ik ga ervan uit dat ik leef bij de gratie van de mensen die mij herkennen, omdat zij, via het kijk- en luistergeld, mijn salaris betalen. 

»Die vriendelijkheid én mildheid probeer ik ook aan de dag te leggen tijdens interviews met gewone mensen. Als ik Jan-met-de-pet interview, zal ik nooit de trucs gebruiken die ik hanteer als ik politici interview. Ik vind: politici moeten harde en kritische vragen kunnen verdragen, omdat ze zelf voor hun functie en machtspositie hebben gekozen. Als je jezelf laat verkiezen, en je staat voor iets, moet je kunnen verdragen dat je door journalisten kritisch wordt aangepakt.»

HUMO Ben je een sociaal dier of veeleer een Einzelganger?

Bracke «Ik ga in principe graag om met andere mensen, maar ik kán het niet zo goed, omdat ik zo bedeesd ben. Dat vind ik wel jammer, omdat ik behoefte heb aan groepsgevoel. Er is maar één groep waarvan ik echt het gevoel heb dat ik erbij hoor: de vrijmetselaars. Ik weet dat ik binnen die groep vrijuit kan spreken over om het even wat, en dat wat ik zeg nooit misbruikt zal worden. De tempel van de vrijmetselaars is de enige plaats waar ik mijn qui-vive kan afleggen.»

HUMO Heb je, naast je broeders van de vrijmetselarij, veel vrienden?

Bracke «Nee, ik heb veel kennissen, maar mijn vrienden kan ik op de vingers van één hand tellen. Ik slaag er blijkbaar niet in om echte zusterzielen in deze wereld te vinden. Maar misschien stel ik me ook wel te veel voor van vriendschap.»

HUMO Ben je een goede vriend voor jezelf?

Bracke «Ik voel me in ieder geval goed in mijn vel, al is dat ooit wel anders geweest. Ik was vroeger onzeker en bang, door familiale omstandigheden waar ik verder niks over wil zeggen. Maar dóór die omstandigheden ging ik ongelukkig door het leven. Pas toen ik ouder werd en afscheid kon nemen van mijn verleden, ben ik me beter beginnen te voelen. Vandaag heb ik het gevoel: ‘Ach, je doet het al bij al zo slecht nog niet. Je doet je werk graag, je bent gezond, je hebt een lieve vriendin en twee kinderen die hun best doen... Eigenlijk heb je geen enkele reden om te klagen.’»

Traagheid

Bracke «Ik hoor mensen weleens beweren dat het goede en het kwade niet bestaan, maar daar ga ik absoluut niet mee akkoord. Een mens streeft volgens mij naar het goede als hij anderen niet aandoet wat hij zelf niet wil worden aangedaan, en hij streeft naar het kwade als hij anderen bewust schade berokkent.»

HUMO Zijn ‘goed’ en ‘kwaad’ geen subjectieve begrippen? Wat voor de ene mens goed is, is toch niet per se goed voor de andere?

Bracke «Dat is niet helemaal waar. Volgens mij zijn goed en kwaad objectieve begrippen, die weliswaar in de loop der tijden zijn geëvolueerd, en die nog altijd evolueren, maar die wel steeds duidelijker gedefinieerd worden. Het goede wint steeds meer terrein, en wat het goede eenmaal verworven heeft, geeft het niet meer prijs.

»Als je de geschiedenis bestudeert, zal je zien dat de mensen vroeger minder goed waren dan vandaag, en over honderd jaar zullen we beter zijn dan vandaag. We worden altijd maar beter en menselijker. Vroeger bestonden er geen rechten van de mens, en nu ze wel bestaan, zullen ze nooit meer worden afgeschaft. We hebben de slavernij afgeschaft, we hebben vrouwen de rechten gegeven die ze verdienen, we bestraffen misdaden tegen de menselijkheid, en ik ben ervan overtuigd dat er over tweehonderd jaar ook zoiets zal bestaan als de ‘rechten van het milieu’, waartegen we niet meer ongestraft zullen kunnen zondigen.»

HUMO Is jezelf inzetten voor anderen ook een vorm van naar het goede streven?

Bracke « Absoluut. Wie zichzelf niét inzet voor anderen, streeft volgens mij per definitie naar het kwade. Solidariteit is dé manier om naar het goede te streven. De regering zou in principe 0,7 procent van het BNP aan ontwikkelingssamenwerking moeten besteden. Wel, ik vind dat iedereen die regel ook op zichzelf zou moeten toepassen en ook 0,7 procent van zijn eigen inkomen zou moeten afstaan. Dat is in ieder geval wat ík doe.»

HUMO Is solidariteit belangrijk in de vrijmetselarij?

Bracke «Absoluut. Solidariteit is een van de pijlers van de vrijmetselarij. Tijdens iedere samenkomst spreken we allemaal samen minstens één keer de volgende zin uit: ‘We arbeiden samen aan de tempel van de mensheid. En wat is het cement van die arbeid? Mensenliefde.’»

HUMO Wat betekent het voor jou persoonlijk om vrijmetselaar te zijn?

Bracke «Ik vind het groepsgevoel in de loge heel aangenaam. En ik kick ook op de rituelen van de vrijmetselarij: de kaarsen, de woorden die worden gesproken, de symbolen... Ik ben een agnosticus, maar ik heb toch behoefte aan religie, en die behoefte kan ik als vrijmetselaar enigszins bevredigen. Ik heb er ook totaal geen moeite mee om toe te geven dat de vrijmetselarij een andere soort kerk is.»

HUMO Hoe verloopt een bijeenkomst van vrijmetselaars? Wat doen jullie precies samen?

Bracke «Meestal houden collega-vrijmetselaars voordrachten over heel uiteenlopende onderwerpen: van politiek of de derde wereld tot wiskunde of fysica. Tijdens die voordrachten mag iedereen in het publiek tussenbeide komen en het woord nemen, maar slechts één keer per bijeenkomst. Dat betekent dus dat je je moment heel goed moet kiezen, en ook dat je heel goed moet weten wat je wilt zeggen.»

HUMO Waarom hangt er rond de vrijmetselarij in België een waas van geheimzinnigheid?

Bracke «Dat vraag ik mij dus ook af, ik heb er persoonlijk de grootste bezwaren tegen. Ik heb niks tegen het Geheim van de vrijmetselarij – mensen hebben namelijk het recht om elkaar in gesloten vergaderingen te ontmoeten – maar de vrijmetselarij in België gaat zich echt te buiten aan geheimdoenerij, en dat vind ik verwerpelijk. Al dat geheimzinnige gedoe wordt alleen maar in stand gehouden door een aantal vrijmetselaars die voor de rest geen zinvolle bezigheid hebben.»

HUMO Is iedere vrijmetselaar per definitie een ongelovige?

Bracke «Nee, er zijn vrijmetselaars die in God geloven, maar dat zijn dan geen christenen of katholieken. In België kúnnen vrijmetselaars per definitie niet katholiek zijn, maar eigenlijk is dat onzin. Het staat haaks op alle principes van menslievendheid die de vrijmetselarij hoog in het vaandel draagt.

»Zelf geloof ik absoluut niet in God. Ik ben wel katholiek opgevoed, maar ik ben op een gegeven moment, net zoals Paulus op weg naar Damascus, mijn geloof verloren. Ik weet zelfs nog precies wanneer dat gebeurd is: tijdens de godsdienstles in het voorlaatste jaar van de humaniora. Ik zat in mijn bank naar de leraar te luisteren, en opeens, zonder aanwijsbare reden, wist ik: ‘Dit is allemaal niet waar.’ Op het moment zelf was dat voor mij een heel schokkende ervaring.»

HUMO Geloof je als agnosticus in een leven na de dood?

Bracke «Dat weet ik niet, en dat houdt me ook absoluut niet bezig: ik zal het wel zien als het zover is. Maar eerlijk gezegd hoop ik dat er géén leven is na de dood, want een eeuwig leven lijkt me wel héél erg lang. Ik vind: aan ieder verhaal moet een einde komen.»

HUMO Heb je weleens last van Weltschmerz?

Bracke «Nee. Mijn basishouding is: het leven is wat het is, en ik probeer er het beste van te maken. Wat dat betreft, zit ik heel simpel in elkaar.

»Weet je wat mij heel erg verbaast? Dat zoveel mensen tegenwoordig in therapie gaan. Mij krijgen ze met geen stokken naar een therapeut, nooit. Ik beweer niet dat ik nooit eens somber of slechtgehumeurd ben, maar over het algemeen ben ik een tevreden mens.

»Ik heb het in mijn jeugd absoluut niet gemakkelijk gehad, maar dat verleden bepaalt mijn leven niet, ik ga er niet onder gebukt. Toen het op een gegeven moment te erg voor me werd, heb ik gewoon gebroken met mijn verleden.»

HUMO Wat is je grootste angst?

Bracke «Ik heb vroeger heel veel angstdromen gehad. Toen ik elf was, is mijn grootvader, bij wie ik op vakantie was en met wie ik alleen thuis was, voor mijn ogen doodgevallen. Dat was voor mij een heel directe en choquerende confrontatie met de dood: ik ben nog jarenlang heel erg bang geweest van de dood. Ik was bang dat ik op een dag zelf ook gewoon dood zou vallen, net zoals mijn grootvader, die eigenlijk niks mankeerde. Ik herinner me dat ik op mijn zestiende ’s nachts soms zelfs moest opstaan omdat ik te bang was om in mijn bed te blijven liggen. Ik ben uiteindelijk van mijn angst afgeraakt toen een paar heel goede vrienden van me gestorven zijn. In hun laatste maanden heb ik veel met hen gepraat over hun naderende dood, en door die gesprekken heb ik de dood leren aanvaarden.»

Gulzigheid

Bracke «Gulzigheid is mijn grootste zonde: ik ben vreselijk gretig. Ze kunnen mij bij wijze van spreken met een koordje tot in Parijs trekken. Ik ben altijd van de partij als er ergens stevig gegeten kan worden, ik heb altijd zin.»

HUMO Vind je gulzigheid een echte zonde? 

Bracke «Ja, ten eerste is het ongezond: je wordt er dik, traag en vadsig van – ik weeg acht kilo te veel. En ten tweede kunnen gulzige mensen moeilijk genieten: als je een halve kilo kaviaar naar binnen lepelt, ben je niet meer in staat van die kaviaar te genieten, omdat je niks meer proéft.»

HUMO Ben je, behalve een stevige eter, ook een stevige drinker?

Bracke «Met drank probeer ik heel goed op te passen. Ik heb als kind thuis gezien tot welke ellendige toestanden drankmisbruik kan leiden, en dat wil ik nooit meer meemaken.

»Alcoholisme is een vicieuze cirkel, want het maakt alles kapot - je werk, je huwelijk, je gezin, je vriendschappen – en omdat alles kapot gaat, begin je nog méér te drinken, waardoor je verslaving nóg meer vat op je krijgt en je op den duur niet meer uit die cirkel geraakt. Ik heb dat allemaal met eigen ogen gezien, en daarom ben ik extra voorzichtig met drank. Ik denk dat het ondertussen zeven jaar geleden is dat ik nog eens echt zat ben geweest.»

HUMO Heb je ooit met drugs geëxperimenteerd?

Bracke «Ja, maar heel voorzichtig. Ik heb ooit weleens een joint gerookt, en dat viel best mee, maar ik heb toch altijd goed opgepast, want drugsgebruik is nog steeds onwettelijk, hè. Ik klink misschien als een ouderwetse zak, maar ik vind dat je je aan de wet moet houden, óók wat softdrugs betreft.»

HUMO Ben je er voorstander van om softdrugs als hasj en marihuana te legaliseren?

Bracke «Ik ben zeker geen vragende partij, maar als een meerderheid van de maatschappij softdrugs wil legaliseren, vind ik dat best. Ik denk trouwens dat het niet lang meer tegen te houden is, als ik om mij heen kijk. De outing van die BV’s, enkele weken geleden in Humo, vond ik een heel moedige daad. Er zijn nogal wat boze en verontwaardigde reacties op gekomen, maar dat is normaal: die reacties kreeg Paula Semer ook toen ze het over abortus of de pil had en Will Ferdy toen hij voor zijn homoseksualiteit uitkwam. Maar eigenlijk verdienen die mensen een monument.»

HUMO Je bent 47. Vind je het erg om ouder te worden?

Bracke «Ik vind dat het leven met de jaren eigenlijk alleen maar mooier en gemakkelijker wordt. Ik voel me vandaag veel beter dan pakweg tien jaar geleden.»

HUMO Ook lichamelijk?

Bracke «Ik weet dat als ik op deze manier blijf eten en roken, ik niet heel oud zal worden. Ik vrees dat ik een rem op mijn gretigheid zal moeten zetten.

»Maar het enige waar ik nu last van heb, is slapeloosheid. Ik slaap heel moeilijk in, omdat ik mijn gedachten niet kan stopzetten: mijn motor blijft in bed gewoon doordraaien. Ik ben niet in staat om, zoals Herwig Van Hove dat zo mooi zegt, te ‘compartimenteren’ - dat is een gave die je hebt of niet hebt. Dat merk ik ook bij politici: sommige politici kunnen hun gedachten nooit stilzetten en worden echt ziék van hun slapeloosheid, terwijl anderen, zoals Jean-Luc Dehaene en Herman Van Rompuy, in staat zijn tussen twee bezigheden in ergens een kwartiertje te gaan liggen en te slapen. Ik kan dat niet, daarom slaap ik gemiddeld maar vijf of zes uur per nacht, en als het echt niet lukt, neem ik gewoon een slaappil.»

Jaloersheid

Bracke «Ik ben absoluut niet jaloers als mijn vriendin met andere mannen flirt. Zij mag van mij doen wat ze wil. Ik vind: je moet in het leven een beetje realistisch zijn. Als ze iets heeft met een andere man, is dat voor mij geen reden om het kot overhoop te zetten of een punt achter onze relatie te zetten. Zolang slippertjes niet ten koste gaan van onze relatie, is er wat mij betreft geen probleem. De problemen beginnen pas als je uitgaat van de illusie dat twee partners nooit op iemand anders verliefd mogen worden, want dan wordt het leven wel héél erg moeilijk. Mijn vriendin en ik hebben een afspraak, en die afspraak is: ‘Laten we elkaar geen pijn doen, en voor de rest zien we wel.’

»Zelfs áls je niet meer op de eerste plaats komt, omdat je partner heel erg bezig is met iemand anders, moet je het verstand hebben om te denken: ‘Het zal wel overgaan.’ Ik kan dat: dat heb ik al bewezen. Ik heb op mijn tanden moeten bijten, maar dat kon ik, omdat ik een doel voor ogen had: ik ging ervan uit dat het vroeg of laat toch wel weer in orde zou komen. Ik wist dat, als ik me zou laten gaan en het kot in elkaar zou timmeren, ik misschien alles kwijt zou zijn. Daarom hield ik me in en wachtte ik af, tot de storm voorbij was.»

Gramschap

Bracke «Ik maak me af en toe kwaad, maar altijd gespeeld. Kwaadheid is voor mij een truc, iets waarmee je dingen gedaan krijgt. Als ik bijvoorbeeld op een telefoonaansluiting zit te wachten en Belgacom houdt mij aan het lijntje, durf ik weleens tegen een Belgacom-medewerker te brullen dat hij er vaart achter moet zetten. Meestal werkt dat wel.

»Als ik écht boos word, en dat gebeurt maar één keer om de vijf jaar, zwijg ik, omdat ik weet dat als ik dan iets zeg, het meestal zo giftig is dat er ongelukken kunnen gebeuren... Dat soort gramschap is vaak een gevolg van een heel grote teleurstelling.»

HUMO Zou je in een vlaag van uitzinnige woede in staat zijn iemand te vermoorden?

Bracke «Nee, dat denk ik niet. Dat doé je toch niet, iemand vermoorden? Ik weet het: het gebeurt iedere dag, maar toch begrijp ik het niet. Als journalist moet ik mij in andere mensen kunnen verplaatsen en hun beweegredenen proberen te begrijpen, maar dat de ene mens de andere vermoordt: dat gaat mijn begripsvermogen te boven.

»Fysiek geweld begrijp ik ook niet. Als ik op de televisie naar beelden van rellen of hooliganisme kijk en zie tot welke gewelddaden mensen in staat zijn, vraag ik me altijd af: ‘Hoe kun je nu zo zijn?’ Enkele weken geleden, nadat die kinderen een trein hadden laten ontsporen, waren er mensen die een paar dagen later precies ook betonblokken op een spoorweg hadden gelegd. Hoe kun je nu zo zijn?»

HUMO Aan welk type mens erger jij je?

Bracke «Aan hoogmoedige en arrogante mensen. Aan de paus, bijvoorbeeld, die, toen de discussie over vrouwelijke priesters hoog oplaaide, besliste ‘dat vrouwen geen priester kunnen worden, en dat bij deze de discussie gesloten was.’ Dát is hoogmoed. Die man weet heel goed dat dat een gevoelig onderwerp is, maar hij is te koppig om zijn eigen mening te wijzigen. Een leider die ingaat tegen wat er onder zijn mensen leeft, is hoogmoedig.»

HUMO Hoe ga jij om met kritiek? Word je kwaad als mensen je persoonlijk aanvallen?

Bracke « Nee. Ik vind: als je voor de televisie werkt, moet je kunnen verdragen dat mensen kritiek op je hebben. Soms hebben die mensen zelfs gelijk.»

HUMO Welk leed heb jij anderen berokkend?

Bracke « Ik heb door mijn journalistieke werk weleens politici in moeilijkheden gebracht, maar de meesten - Vandenbroucke, Eyskens, Verhofstadt... - hebben me dat nooit echt kwalijk genomen: zij begrijpen dat ik als journalist de plicht heb om verslag uit te brengen, ook als dat verslag niet zo fraai is voor hen. De enige politicus die nog altijd kwaad op me is en me in de wandelgangen van de Wetstraat zelfs geen blik waardig gunt, is Leo Delcroix. Maar dat zegt meer over hem dan over mij, denk ik.

»Ik ben ook gescheiden van mijn eerste vrouw, en een scheiding veroorzaakt altijd veel leed. Ik heb mijn uiterste best gedaan om dat leed tot een minimum te beperken, maar dat is mij jammer genoeg niet altijd even goed gelukt.»

HUMO Je hebt twee kinderen van 14 en 16 jaar. Heb je het idee dat je een goede vader voor hen bent?

Bracke «Dat denk ik wel. Maar ik probeer niet té gemakkelijk te zijn: ze mogen het niet voor niks krijgen, vind ik. Ik vind het vooral belangrijk dat ze afspraken nakomen. Wat mij betreft, mogen ze ieder weekend uitvoerig uitgaan, zolang hun schoolwerk er maar niet onder lijdt. En voor de rest moeten ze het zelf waarmaken. Maar ik sta wel altijd tot hun beschikking.

»Het allerbelangrijkste is dat ik contact kan blijven houden met mijn kinderen - om het even wat er gebeurt. Als ze met mij zouden breken en me zouden beschouwen als een mens zoals alle andere mensen, zou mij dat enorm kwetsen. Om dat contact te kunnen blijven houden, ben ik bereid al de rest in mijn leven op te geven.»

Hebzucht

Bracke «Er is een periode in mijn leven geweest dat ik heel veel moeite had om het hoofd boven water te houden. Ik heb mijn studies zelf moeten betalen, en dat kon ik alleen maar door te gaan werken terwijl ik studeerde. Dat klinkt nu misschien wel romantisch, maar ik kan je verzekeren: ik heb zwarte sneeuw gezien. Dat wil ik nooit meer meemaken, en daarom zal ik er altijd voor zorgen dat ik niks tekortkom. Ik hoef niet rijk te zijn, maar ik wil wel een spaarpot voor als het opeens slechter zou gaan.

»Sommige mensen beweren dat ze niet weten hoeveel geld er op hun bankrekening staat, maar dat geloof ik niet. Ik weet tot op de frank hoeveel geld ik heb, en ik houd mijn bankrekeningen heel goed in de gaten. Geld is voor mij heel belangrijk - niet als doel op zich, maar wel als middel om goed te kunnen leven. Ik wil nooit meer meemaken wat ik als student heb meegemaakt, maar eigenlijk ben ik daar nogal gerust op, want ik heb een goede job en ik verdien goed mijn kost: ongeveer 90.000 frank per maand.»

HUMO Geef je gemakkelijk geld uit?

Bracke «Ja, maar ik heb een hekel aan geld wegsmijten. Ik vind het bijvoorbeeld vreselijk om boetes te betalen. Ik heb in mijn leven nog maar twee boetes gekregen - onder andere een snelheidsovertreding, die me 9000 frank heeft gekost - maar daar ben ik wel dagenlang niet goed van, omdat ik dat zonde van het geld vind.»

HUMO Hoe rijk zou je graag willen zijn?

Bracke «Ik zou in principe zeggen: zo rijk mogelijk. Maar het hangt er maar van af wat ik allemaal voor die rijkdom zou moeten doen. Ik zou in het bedrijfsleven twee keer meer kunnen verdienen, maar dat wíl ik niet, omdat ik me geen job kan voorstellen die ik liever zou doen.»

HUMO Waartegen ben je niet verzekerd?

Bracke «Tegen diefstal. Ik weet dat dat niet echt slim van me is, zeker omdat ze hier al eens hebben ingebroken. Tot mijn stomme verbazing hebben ze toen niks meegenomen: het slot hing uit de deur, maar er was niks weg. Dat vond ik heel angstwekkend, want wat waren die inbrekers hier dan komen doen?»

HUMO Beleg je je geld op de beurs?

Bracke «Dat heb ik vroeger gedaan, maar ik ben er op een gegeven moment mee gestopt. Ik kocht en verkocht zo fanatiek aandelen, dat ik er iedere dag constant mee bezig was en nog meer redenen had om ’s nachts niet te kunnen slapen. Op een bepaald moment heb ik al mijn aandelen verkocht, en sindsdien staat mijn geld gewoon op een spaarboekje.»

Onkuisheid

Bracke «Ik heb het woordje ‘geil’ pas leren kennen toen ik veertien jaar was, tijdens het heilig sacrament van de biecht. Ik zat in een streng katholiek college, en ik moest gaan biechten bij een pastoor op zijn kamer. Ik zat naast die man op een stoel en ik sloeg de gebruikelijke onzin uit: dat ik had gelogen tegen mijn ouders, dat ik mijn zus had gepest, dat soort dingen. En op een bepaald moment zegt die pastoor tegen mij: ‘Hebt ge nog niks gevoeld?’ Ik antwoord, ‘Nee,’ want ik wist echt niet wat hij bedoelde. Maar hij bleef die vraag maar herhalen, op steeds luidere toon, en ik kon alleen maar blijven zeggen dat ik nog niets had gevoeld. En toen riep hij opeens: ‘Geilaard! Buiten!’ Ik ben toen, in alle staten en zonder absolutie, naar buiten gegaan, en ’s avonds heb ik het woord ‘geilaard’ opgezocht in de dikke van Dale: ‘iemand die een sterke seksuele drift voelt’.

»Toen ik enkele jaren later in de krant las dat die pastoor gestorven was, dacht ik: ‘God bestaat.’ Die man is voor mij namelijk jarenlang de belichaming geweest van onkuisheid, en ik vond dat hij zijn verdiende straf had gekregen voor de dingen die hij met kinderen die van toeten noch blazen wisten, deed. De meeste andere pastoors in dat college, waren trouwens niet veel beter. Ik herinner me nog een pastoor die tijdens de godsdienstles op een gegeven moment met veel aplomb zei: ‘Voor mij is een naakte vrouw als een baksteen.’ Zonder veel nadenken zei ik toen: ‘Maar meneer, ge zijt ziek.’ Ik heb toen van die man de rammeling van mijn leven gekregen.»

HUMO Hoe belangrijk is seks in jouw leven? 

Bracke «Seks is héél belangrijk voor mij, maar dat betekent niet dat ik er voortdurend aan denk. Trouwens: seks puur om de seks interesseert me niet. Voor veel mannen is seks blijkbaar gewoon een kwestie van opgewonden raken en vervolgens ergens hun kwakje te deponeren, maar voor mij werkt het zo niet. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit een pornofilm gezien, en ik surf ook nooit naar pornosites op het Internet. Ik vind porno vreselijk saai en absoluut niet prikkelend. Voor mij mag seks geen synoniem voor gymnastiek zijn, er moet spel en affectie aan te pas komen.

»Ik begrijp al die mannen niet die achter hun computer op naakte vrouwen zitten te geilen. Ik beweer niet dat ik nooit aan zelfbevrediging doe, maar gewoon naar foto’s van naakte vrouwen of neukende koppels kijken volstaat voor mij niet. Ik heb gedachten nodig: ik moet weten over wie ik fantaseer. Ik bedoel: van al die naakte mensen op het Internet ken ik niemand. Ik weet niet hoe die mensen spreken, hoe ze lachen, hoe ze voelen... Dat is absoluut niet opwindend voor mij.»

HUMO Is er volgens jou een wezenlijk verschil tussen mannelijke en vrouwelijke seksualiteit?

Bracke « Dat wordt gezegd, maar ik geloof dat niet. Mannen zijn zogezegd allemaal geile bokken, en vrouwen hunkeren alleen naar affectie. Dat is onzin, want ik weet uit eigen ervaring dat seks altijd een combinatie is van geilheid en affectie, en dat de twee partners wisselende rollen hebben. Dat maakt seks juist zo spannend. Als het zou zijn zoals in de pornofilms, dan was seks hondssaai.»

HUMO Wat bewonder je aan vrouwen?

Bracke «Ik ga veel liever met vrouwen om dan met mannen. De meeste mannen vind ik te hanig. Daarom heb ik ook meer vriendinnen dan vrienden. Ik stem ook altijd voor vrouwen.»

HUMO Ben jij monogaam?

Bracke «Ja, maar niet altijd. En ik moet zeggen dat ik maar weinig mensen ken die wél honderd procent monogaam zijn. Zoals ik daarnet al zei: ik heb in principe niks tegen overspel. Als iedereen goed weet waarmee hij of zij bezig is, is er voor mij geen probleem. Overspel is in mijn ogen, als je niemand beliegt of bedriegt, geen zonde.»

HUMO Word je gemakkelijk verliefd?

Bracke «Ja. Ik zou iedere dag wel op een andere vrouw verliefd kunnen worden, maar een mens heeft nog wat anders te doen ook, hé. Verliefd worden heeft alles te maken met een klep in je die je openzet. Maar soms merk je dat die klep wordt geopend door iemand anders, en ik ben niet het type om die klep dan meteen weer te sluiten, uit angst voor wat gaat komen. Ik vrees dat die houding past binnen mijn algehele gretigheid.»

HUMO Maar je hebt wel een goede relatie met je vriendin?

Bracke «Absoluut, en dat schrijf ik in de eerste plaats toe aan onze wederzijdse verdraagzaamheid. Wij eisen geen onredelijke dingen van elkaar.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven