De jihad zaait uit als een kanker volgens Rudi Vranckx, de vliegende vrt-reporter

, door (tp)

'De overwinning komt dichterbij, maar de nieuwe oorlogen worden al georganiseerd'

HUMO Ik hoorde het nethoofd van Canvas zeggen dat u meteen na de aanslagen van 22 maart aan haar deur stond: we moeten deze reeks nú maken.

Rudi Vranckx «Ik heb wel vaker last van zulke... impulsen (lachje). Nee: zo’n idee broeit dan natuurlijk al langer. Na Charlie Hebdo werd er luid gekakeld, over de schuldigen, over onderzoekscommissies, over dít en dát. Ik heb al een paar jaar een kleine redactie rond me en we vragen ons dan altijd af: ‘Wat kunnen wij anders doen?’ Het volstaat allang niet meer om gewoon ‘naar de oorlog te gaan’.

»Na Charlie Hebdo hebben we ‘Mijn jihad’ gemaakt voor ‘Panorama’: eindelijk lieten we de islam zélf aan het woord, in plaats van er altijd óver te praten. Na de aanslagen in Parijs en Brussel is die documentaire aan de halve wereld verkocht, van Amerika tot Saoedi-Arabië en, je gelooft het niet, Israël. Nadien zijn we doorgegaan. Na 22 maart dacht ik: ‘Als ik dít nu niet doe, ben ik niet meer relevant.’ Het was een keuze uit noodzaak.»

HUMO In ‘IS in het vizier’ probeert u het zwarte gat dat Islamitische Staat heet, zo dicht mogelijk te besluipen.

Vranckx «Ze zitten tegenwoordig overal, van de Filipijnen over Bangladesh tot Mali. Dus we hebben keuzes moeten maken: we hebben veel tijd doorgebracht in Irak, Syrië en Libië, de kern van het zwarte gat.»

HUMO Enkele jaren geleden bracht u in Humo verslag uit over een reis langs het front in Koerdistan: toen rukte IS onstuitbaar op. Nu zitten ze in de verdrukking.

Vranckx «In 2014 was het een kwestie van pompen of verzuipen: de Koerden kregen slaag, ze moesten zich voor het eerst in tien jaar terugtrekken in de bergen. Aan het haardvuur diepten veteranen – oudere mannen: ze sleepten, net als ik (lachje) wat overgewicht mee – verhalen op over hun oorlog tegen de tanks van Saddam Hoessein, die ze bij manier van spreken met een stok aanvielen. In 2014 waren ze nog een schim van de helden van weleer. Maar ze hebben standgehouden: met de hulp van de Amerikanen hebben ze IS gestopt.»

HUMO De Islamitische Staat is niet alleen een zwart gat om geografische redenen; het is ook heel moeilijk om in de geesten van de IS-strijders door te dringen.

Vranckx «Ja. Maar dat geldt soms ook voor het andere kamp. In de tweede aflevering gaan we op bezoek bij de sjiieten die aan de zijde van de Koerden Mosoel belegeren. Ik heb daar een bijzondere ontmoeting gehad met een madame die een militie leidt. Ze ging er prat op dat ze nummer 1 is op de dodenlijst van IS, ik heb geen reden om haar niet te geloven. Een moedertje van 40, misschien 45 – je ziet haar zo achter de toog van een snackbar staan – maar als je met haar op pad gaat, lijkt het alsof je in een ‘Mad Max’-film terechtkomt. Ze heeft al een tiental aanslagen overleefd, twintig van haar bodyguards zijn gesneuveld. Haar eerste man is tien jaar geleden vermoord door Al-Qaeda. Dan is ze getrouwd met de broer, en die is een paar jaar geleden vermoord door IS. Net als haar vader en haar broers.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven