Bal der debutanten: Coely en Delv!s zijn klaar voor de wereld

, door (fvd)

coely delv!s vrijbeeld

'Ik wil niet dat de mensen denken: 'Die is half BV, half zanger''

HUMO Delv!s heet eigenlijk Niels Delvaux. Je artiestennaam heb je al sinds de middelbare school, toen je een Elvis-kapsel had. Ken je...

Delv!s «Ik had geen vetkuif of zo. Ik liet mijn haar groeien en kreeg mijn bijnaam in de tussenfase – toen het lang noch kort was – omdat ik bij wijze van tic nerveux constant met mijn hand door mijn haar kamde.»

HUMO En toch: had je toen voor een Jimi Hendrix-coiffure gekozen, dan zat ik nu met een D!mi te praten. Noem nog eens zo’n schijnbaar banaal moment dat een belangrijke invloed heeft gehad op jullie leven.

Delv!s «Elk moment is belangrijk, denk ik. Het kleinste detail heeft toch een impact? Maar het bekendste voorval is die keer dat ik Selah Sue ontmoette in het café van het Leuvense STUK, waar ik werkte. Ik hoorde mijn nummer ‘Blend’ op haar gsm spelen en we raakten aan de praat. Later heb ik in haar voorprogramma gespeeld, en zo ging de bal aan het rollen.»

Coely «Voor mij is het gemakkelijk: ik heb Niels Van Malderen – mijn producer, manager en partner in crime – leren kennen in het Antwerpse jeugdhuis Habbekrats. Mijn maten van de quartier in Borgerhout hadden vooraf gezegd: ‘Spreek met die kerel, hij kan je helpen.’ Maar ik mocht van mijn mama helemaal niet naar de Habbekrats. Als ik toen naar haar had geluisterd – als ik niet het huis uit was geslopen – was alles anders gelopen. Zonder Niels had ik mijn liefde voor rappen nooit ontdekt. Dan zat ik nu nog op de hogeschool, woonde ik thuis, ging ik elke week naar de kerk en zat ik braaf te wachten tot iemand mij ten huwelijk vroeg. Echt waar.»

HUMO Soms loont het dus om niet naar je moeder te luisteren.

Coely «Ik zie mijn moeder doodgraag, we hebben een supersterke band. Ze is mijn steun en ze pusht me, maar helemaal in het begin zei ze: ‘De muziek brengt je nergens heen.’ Het clichéverhaal, eigenlijk.

»Vroeger was ik superbraaf, echt een ouderwets kindje – altijd flink, altijd luisteren. Ik wist niet wat festivals waren, ging nooit naar feestjes. De naam Couleur Café kende ik, maar alleen omdat ik die flyers altijd in de Fnac zag liggen. Wanneer mijn broer en ik ergens op bezoek waren, zeiden de mensen altijd tegen mama: ‘Wauw, uw kindjes zijn braaf.’ We zaten kaarsrecht, raakten niets aan en namen nooit snoep aan, tenzij moeder het ons expliciet had toegestaan. Flink, flink, flink. Maar het gaat snel: op mijn 14de begon ik een heel klein beetje te rebelleren, tegen mijn 16de was ik een ramp. Ik dronk nooit, maar ik ging feesten, lang en met volle teugen. Nu kan ik dat niet meer. Tot zes uur ’s ochtends blijven gaan? Zot! Dat komt door het vele optreden.

»Wat ik wou zeggen: soms moet je risico’s durven te nemen. Maar je moet ook voorzichtig zijn.»

HUMO Drie jaar geleden tourden jullie samen door Nederland: Delv!s in het voorprogramma van Coely. Welke herinnering komt het eerst als jullie daaraan terugdenken?

Delv!s «Die avond in de Paradiso in Amsterdam. Weet je nog, Coely? De zaal zat vol, de stemming was goed. Vóór ons had een andere groep gespeeld, en zij hadden iedereen meegekregen. Toen kwam je me zeggen dat je keizenuwachtig was.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven