1 jaar na de aanslagen: hoe bang zijn onze kinderen?

, door (hvt)

kinderangst 1200

'Als jij je angst niet onder controle hebt, zal je kind ook niet met zijn eigen angst leren omgaan'

Sinds 22 maart 2016 heeft kinderpsychiater Lieve Swinnen in haar praktijk De Hoeksteen geen kinderen over de vloer gekregen die bang zijn voor aanslagen.

Lieve swinnen «Niet dat er nu niet méér angst is. Die is er wel degelijk, maar het is een angst die wij, volwassenen, begrijpen. Ouders zijn er zelf mee bezig en vangen hun kinderen dus ook goed op.

»De dag van de aanslagen in Brussel begon elk kind dat hier op consultatie kwam, erover te vertellen. Ik werk altijd rond gevoelens – bang, boos, blij, bedroefd– en bij ‘bang’ vernoemen ze nu geregeld IS en terrorisme. Dat is niet nieuw – er zijn altijd thema’s geweest. In mijn kindertijd waren het de Chinezen: ik was doodsbang voor het Gele Gevaar (lacht). Het verschil is dat die thema’s vandaag dichterbij komen, zowel in het echt als via de media. Door de band genomen zijn er veel beangstigender situaties voor kinderen dan de aanslagen. Vechtscheidingen, bijvoorbeeld: daar zitten veel kinderen erg mee. Het meeste geweld gebeurt binnen het gezin, niet daarbuiten. Maar de aanslagen komen nu eenmaal in de media en de vechtscheiding van mama en papa niet.

»Begrijp me niet verkeerd: het is goed dat aanslagen in de media komen. Zo wordt er tenminste over gepraat. Denk maar aan het filmpje van dat jongetje en zijn papa na de aanslagen in Parijs: zo mooi hoe die papa aan zijn zoontje probeerde uit te leggen dat liefde alles overwint. Dat soort berichten zorgen voor een samenhorigheidsgevoel en dat pikken kinderen op.»

'Het meeste geweld komt voor binnen het gezin, maar een vechtscheiding komt niet in de media, die aanslagen wel'

HUMO Maar kinderen zijn vandaag niet banger dan vroeger?

Swinnen «Angsten zijn heel normaal in een kinderleven. Bangheid is één van de eerste emoties die baby’s ervaren als ze op de wereld komen. In elke fase van een kinderleven komen er andere angsten voor: het gaat van heel concreet – een baby schrikt van harde geluiden – tot abstract – een puber is bang om er niet bij te horen. Problematisch wordt het pas als de angst blijft duren wanneer het kind het object waarvoor het bang is, niet ziet en het zijn ontwikkeling belemmert. Dan kunnen we van een angststoornis spreken. Een voorbeeld: het is normaal dat een kind bang is voor de wiskundetoets van morgen, maar als die angst al weken op voorhand de kop opsteekt en zijn doen en laten bepaalt, dan is er een probleem.»

HUMO Hoe vaak komen angststoornissen voor?

Swinnen «Vaker dan je denkt. Maar liefst 15 tot 20 procent van de kinderen en jongeren maakt tijdens het opgroeien een angststoornis mee. Het is – en nu heb ik het over álle leeftijden – één van de meest voorkomende psychiatrische stoornissen. Bij meisjes en vrouwen komen ze dubbel zo vaak voor als bij het mannelijke geslacht.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven