De laatste preek van successchrijfster Annie Proulx: 'De afkeer van al wat anders is, lijkt de mens ingebakken'

, door (ms)

Annie Proulx 1200

'Het idee dat ik zou omkomen in een vloedgolf of een vulkaan spreekt me meer aan dan zo'n klerekanker die me in een ziekenhuis doet belanden'

Ze noemt het zelf een vreemde plek om haar te ontmoeten, dit appartement van een vriendin in New York, in de Upper East, want Proulx hoort diep in het groen thuis. In haar roman ‘Schorshuiden’ is het woud de echte hoofdfiguur en verglijden de eeuwen zonder dat de grootstad eraan te pas komt.

Aan het eind van de zeventiende eeuw, zo begint deze megavertelling, trekken René Sel en Charles Duquet vanuit Frankrijk naar de Nieuwe Wereld, die dan nog oogt als het grote wereldbos – ‘Niemand heeft ooit de uiterste grenzen gezien’. We volgen de exploten van deze twee helden én die van hun vele afstammelingen tot in onze tijd. Het is de historie van een rijke familie, want Duquet wordt een grote naam in de houtindustrie, en die van een armere, want houthakker Sel trouwt met een indiaanse. De chronologie van beide geslachten illustreert een grootschalige ecologische ramp, het kaal leggen van het Noord-Amerikaanse platteland.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven